Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3435 K.2022/7423

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 01.06.2017 tarih ve 2015/7 E- 2017/163 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne-kısmen reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 11.03.2021 tarih ve 2018/1731 E- 2021/524 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2013/01227 sayılı "EMİN" ibareli ve 29. sınıfta tescilli markasının bulunduğunu, ancak müvekkilinin "EMİN" markasını ilk olarak 23/08/2001 tarihinde 2001/28265 tescil numarası ile 29. sınıfta tescil ettirdiğini, bu markanın yenileme işlemi yapılmadığından hükümden düştüğünü, bu durumun fark edilmesi üzerine 2013/01227 sayılı "EMİN" markasını tescil ettirdiğini, müvekkili şirketin "EMİN" markasını dava konusu markanın başvuru tarihinden önce 29. sınıfta düzenlenen "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et mamulleri, et suları, bulyonlar;

işlenmiş su ürünleri, kurutulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, konservelenmiş, dondurulmuş et ürünleri" emtiaları için markasal olarak kullandığını ve belirli bir bilinirlik kazandırdığını, bu nedenle EMİN ibaresi üzerinde öncelik hakkının müvekkili şirkete ait olduğunu, hükümsüzlüğü talep edilen davalıya ait 2012/22587 sayılı markanın "...

EMİN ET" ibaresinden oluştuğunu ve 29. sınıfta tescilli olduğunu, ürünün muhatabı olan orta seviyedeki bir tüketicinin taraf markalarını karıştırma ihtimali bulunduğunu ileri sürerek davalı adına kayıtlı 2012/22587 sayılı "... EMİN ET" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalı şirket tanınıyor olsa da EMİN markasının tanınmış bir marka olmadığını, bir kimsenin bir markayı ilk defa kullanılmış olmasının ona önceye dayalı bir hak sahipliği bahşetmeyeceği, markanın yoğun bir şekilde kullanılması gerektiği, davalının EMİN unvanını 2006 senesinden bu yana kullandığını, markalar arasında benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı şirkete ait 2013/01227 sayılı "EMİN+şekil" markasının 07/01/2013 tarihinden, davalı şirkete ait 2012/22587 sayılı "... EMİN ET" markasının ise 09/03/2012 tarihinden itibaren 10'ar yıl müddetle 29. sınıfta tescil edildikleri, davacıya ait "EMİN+şekil" markasının esas unsuru olan "EMİN" kelimesi kullanılmak suretiyle oluşturulan davalıya ait "... EMİN ET" markasının davacı markası ile iltibas yaratacağı, "EMİN" markasını davacının tanınır ve maruf hale getirdiği, davalının marka başvurusunun kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalıya ait 2012/22587 numaralı "... EMİN ET" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davacının davalıdan önce 29. sınıfta 10 yıllık tescilli " EMİN" markasına ilişkin yenilenmeme nedeni ile hükümsüz kalan markası olmakla birlikte markanın ikinci kez tescil edildiği tarihe kadar aralıksız kullanılmaya devam edildiği, davalı yanın kullanımının "emin" ve "emin Et" ibaresi öne çıkacak şekilde olduğu, davalının markasını tescilli hali ile kullanmadığı, davacının zincir bir market olarak kendi markalı ürününü geniş bir tüketici kitlesine markası ile ulaştırdığı ve tanıttığı, bu şekilde sektörel bilinirliği sağladığı,

ortalam tüketiciler açısından iltibas oluşabileceği, ancak davacı kullanımının 29. sınıfta " et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" emtialarında olduğu, bu nedenle 29. sınıftaki tüm alt sınıflar yönünden hükümsüzlük kararı verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davalıya ait 2012/22587 sayılı "...

EMİN ET" markasının tescil edildiği 29. sınıftaki " Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri " emtiaları için kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden bu emtilar yönünden terkinine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.