KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2021/3455 E., 2022/1481 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Mart 2022
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05.12.2019 gün ve 2018/405 - 2019/1031 sayılı kararı onayan Daire'nin 11.02.2021 gün ve 2020/1567 - 2021/1113 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 24/07/2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” akdedildiğini, anılan sözleşmenin üçüncü kişilerin hak iddialarını düzenleyen 7. maddesinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını,
anılan sözleşmeden önce dağıtım faaliyetlerin davalı tarafından yürütüldüğü sırada gerçekleşen kamulaştırmasız el atma nedeniyle davacı aleyhine Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılan dava sonucunda davacı tarafından icra dosyasına ödeme yapıldığını ileri sürerek davacı tarafından ödenmek zorunda kalınan 33.625,00 TL ile 897,92 TL bakiye karar harcının ve 1.317,00 TL yargılama giderinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2021/3455, K. 2022/1481, 3 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama