Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3622 K.2022/7509

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11.04.2019 tarih ve 2018/242 E. - 2019/179 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.02.2021 tarih ve 2019/910 E. - 2021/142 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,müvekkili şirketin Türkiye’nin önde gelen porselen üreticilerinden olduğunu, Türk Patent ve Marka Kurumu'nca 24.08.2017 tarihli ve 275 sayılı bültende yayınlanan 2017/04548 başvuru nolu 1 sıra nolu “Çay/Kahve Fincanı” adlı tasarıma 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu md.55 vd gereğince itiraz edildiğini,

TPMK tarafından 2018/T-377 sayılı karar ile itiraz reddedilerek edilerek davalıya ait 2017/04548 sayılı tasarım başvurusu 1 sıra no’lu tasarımın tescilinin devamına karar verildiğini,davalı şirkete ait fincan tasarımı ile müvekkile ait fincan tasarımlarının her ikisinde de dudak kısmından ayak kısmına kadar aynı formun uygulandığı,

sadece fincan çevre ölçümlerinde ve kulp biçiminde tüketicinin fark edemeyeceği ve bu nedenle tercihini etkilemeyecek derecede çok küçük farklar bulunduğunu davalı şirkete ait tasarım ile müvekkile ait tasarımın uygulandığı ürünler ile karşılaşan tüketicinin aynı ürünle veya aynı işletmenin ürünü ile karşı karşıya olduğunu düşünmesinin kaçınılmaz olduğunu,davalıya ait fincan tasarımının yeni ve ayırt edici olmadığını, ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2018/T-377 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkiline ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliğine haiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davalının 2017/04548/1 no'lu tasarımının, davacı tasarımı karşısında genel görünüm itibariyle yeni ve ayırt edici olduğu, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2018/T-377 sayılı kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.