Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3689 K.2022/5490

Taraflar arasında görülen davada Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02.03.2021 tarih ve 2018/870 E. - 2021/154 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü

Davacı vekili, davacının davalıdan satın aldığı makinenin tesliminden sonra denemeleri yapılınca arızalı olarak çalıştığının tespit edildiğini, bu durumun davalıya ihtar edilmesine rağmen makinedeki arızanın davalı tarafından giderilmediğini, alınan değişik iş raporunda makinede gizli ayıp olduğunun belirlendiğini, davacının sözleşmeden döndüğünü ileri sürerek makinenin davalıya iadesine ve fatura bedelinin ihtarname tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından ayıba ilişkin ihtarname gönderilmediğini, davacının makinenin kullanımında kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılamanın sonucunda, alınan bilirkişi kök ve ek raporlarına göre, sözleşmeye konu makinenin zamanında ve sözleşmeye uygun bir şekilde davacıya teslim edilmediği, tamir edilebilecek bir arızasının olmadığı, ancak PLC teknolojik ve yazılım hatası ile davacıya teslim edildiği, satın alınan malın ayıplı olduğu, ayıbın teslim sırasında davacı tarafından bilinmesinin mümkün olmadığı, ayıbın makinenin kullanılması esnasında ortaya çıktığı, ayıbın niteliği itibariyle gizli ayıp olduğu, ayıbın teslim sırasında var olduğu,

davacı tarafından Tekirdağ 1. Noterliği'nin 25/07/2013 tarihli 6050 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile ayıp ihbarında bulunulduğu, ihtarnamenin davalıya 30/07/2013 tarihinde tebliğ edildiği, davacının seçimlik haklarından satılanı geri vermeye hazır olduğunu bildirerek sözleşmeden dönme hakkını kullandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, fatura bedeli olan 54.357,65 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dava konusu TTP 55 CNC palet çakma makinesinin iade için gerekli masraflar davalıya ait olmak üzere davacı tarafından davalıya iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, 6098 sayılı Kanun'un 227. maddesi kapsamında alıcı sıfatını haiz davacının, satıcı olan davalıdan, satılan malın ayıplı olması nedeniyle, ayıplı malın iadesi ve semenin tahsili talebine ilişkindir.

6098 sayılı Kanun'un 227. maddesinde satıcının satılanın ayıplarından sorumlu olduğu hâllerde, alıcının kullanabileceği seçimlik haklardan biri, satılanı geri vermeye hazır olduğunu bildirerek sözleşmeden dönme hakkı olarak belirtilmiştir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında, makinenin dışarıdan mekanik müdahale ile tamir edilecek bir arızasının bulunmadığı, PLC, teknolojik ve yazılım hatası olduğu, davacının herhangi bir kullanım hatasının olmadığı, söz konusu ayıbın teslim sırasında var olduğu, sonradan meydana gelmediği, bu haliyle makineden kazanç sağlamanın mümkün olmadığı belirtilmiştir.

Ancak, bilirkişi tarafından da belirtildiği üzere dava konusu makinenin çalışır vaziyette olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda varlığı belirtilen "PLC, teknolojik ve yazılım hatası"nın nasıl saptanmış olduğu anlaşılamamakta olup bilirkişi raporunun bu haliyle hükme varmaya elverişli olduğundan söz edilemez.

Hal böyle olunca, Mahkemece satım konusu makinede, ayıbın var olup olmadığı, varsa gizli ayıp olup olmadığı, ayıbın giderilebilmesi içinde maliyetinin ne olacağı hususlarında 6098 sayılı kanunun 227. ve 230. maddesi gözönüne alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.