KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2021/3741 E., 2022/330 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2022
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki dava, bankanın sorumlu olduğu miktarın tahsili için yapılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından yukarıda sayı ve tarihi belirtilen kararın HMK 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Adalet Bakanlığı tarafından istenilmesi üzerine, dava dosyası ve içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve diğer tüm dosya kapsamı delil ve belgeler incelendi. Gereği müzakere edilip düşünüldü:
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonucunda; davaya konu çekin karşılığının bulunmadığı, yasal yükümlülük tutarının davalı bankanın sorumluluğunda olduğu, davaya konu çekin geçerlilik koşullarını taşıdığı, asıl bankaya ibraz edilmese bile bankanın yasal yükümlülük tutarını ödemekle yükümlü olduğu, icra takibinin çeki ibraz yerine geçtiği göz önüne alınarak bankaca ödeme yapılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmiştir.
Hüküm davalı banka vekilinin talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kanun yararına bozma istemli olarak temyiz edilmiştir.
5941 sayılı Çek Kanunu'nun 8/4 maddesine göre, takas odaları aracılığıyla ibraz edilmiş çekler için aynı Yasa'nın 3/3 maddesinde belirlenen sorumluluk miktarı dahil kısmi ödeme yapılamaz. Bu durum, muhatap bankanın ödeme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz. Davalı bankanın ödeme yükümlülüğünün doğması için çek asıllarının davacı tarafından bankaya bırakılmış olması zorunludur. Öyleyse, ödeme yükümlülüğünün doğması için çek aslının onaylı fotokopisi verilmek üzere davalı bankaya ibrazı zorunlu olmasına göre, davacı tarafından kanunda belirtilen bu usule uyulmadığından doğrudan icra takibi yapılmasının yerinde olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2021/3741, K. 2022/330, 17 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama