KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2021/3759 E., 2022/9002 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2022
Karar Metni
562 kelime·3 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04.03.2021 tarih ve 2019/7 E.-2021/150 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 13.12.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına kayıtlı çekici ve bu çekiciye bağlı dorse ile taşınacak olan yükün davalı nezdinde CMR sigorta poliçesi ile sigortaladığını, müvekkilinin maliki olduğu aracın karıştığı 03/02/2007 tarihinde meydana gelen kazada taşınan yükte hasar meydana gelmesi sebebiyle, hasarın taşıtanın sigortacısı tarafından ödenmesi üzerine,
zararı ödeyen sigorta şirketinin müvekkili ve taşıtan Ekol Lojistik A.Ş.’ne rücu davası açtığını, anılan davada müvekkilinin tazminat ödemesine karar verildiğini, bu ilama dayanılarak müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını ve dava dışı Ekol Lojistik A.Ş.’nin dosyaya sunduğu teminat mektubunun kararın onanması ile paraya çevrilerek 274.248,00 TL olarak tahsil edildiğini, Ekol Lojistik A.Ş.’nin daha sonra yaptığı ödemeyi müvekkilinden talep ettiğini ve müvekkili tarafından toplamda 281.733,36 TL ödendiğini ve bu ödemeyle sigortacısı olan davalıdan talep hakkı doğduğunu ileri sürerek,
281.738,36 TL’nin 14/02/2014 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, davacının beyan ve ihbar yükümlülüğüne aykırı davrandığını ayrıca, talep tutarının artmasına sebep olduğunu, davacının ihmal ve kusurlarının sigortacıya yükletilmesinin yasaya ve usule aykırı olduğunu, davacının müvekkilinin onayı olmadan diğer davalı Ekol Lojistik A.Ş. ile anlaşmaya vararak borcu kabul ettiğini, bu yönden de borç kabulü, ödeme yapılması ve müvekkiline rücu edilmesinin haksız ve poliçe şartlarına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, hasarın teminat kapsamında olduğu, hasarın varlığının sabit olduğu, geç ihbar nedeni ile rizikoda bir artışın oluşmadığı, davalı sigortacının doğan hasardan sorumlu olduğu, ilk nakliyeci ...’ün, İstanbul Anadolu 2.İcra Müdürlüğünün 2012/3591.Esas nolu dosyasına 23.12.2013 günü 273.250,00.TL ödediği, davacının ...l’e bono ile ödeme yapıldığını savunduğu, dava dışı...’ ün imzasını içerir "Borç Ödeme Makbuzu ve İbraname" başlıklı belgenin incelenmesi sonucunda;
davacı ... ile dava dışı...arasında 14/02/2014 tarihli "Borç Ödeme Protokolü ve İbraname" kapsamında borçlu ... tarafından borcun tüm taksitleri olan (22.854,00 TL tutarlı toplam 12 taksit) 274.248,00 TL’nin dava dışı ...’ e süresinde ödendiği, dava dışı ...’ ün davacı ...’ den herhangi bir alacağının kalmadığı,
davacının rücuen tazminat talebinin yerinde olduğu ve taksitlerin son ödeme tarihi olan 16.03.2015 tarihinden itibaren avans faizi alacağına hak kazanacağı İstanbul Anadolu 2 ATM'nin dosyasından ödendiği belirtilen ilam harcının ilk davanın yargılama giderlerinden olup rücuen tazminat talebinde davalı sigortacıdan talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabülü ile, 274.248,00 TL'nin 16/03/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2021/3759, K. 2022/9002, 13 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama