Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3774 K.2021/7352

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.03.2019 tarih ve 2017/603 E. - 2019/211 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

duruşma için belirlenen 22.02.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının maliki olduğu taşınmaz üzerinde davacı şirket lehine 05.12.2003 tarihinden geçerli olmak üzere 10 yıl süreli intifa hakkı tesis edilip, intifa hakkı bedelinin davalıya ödendiğini, Rekabet Kurulu’nun kararları gereği intifa hakkının 18.09.2010 tarihinde sona erdiğini, davalıya ödenen peşin ivaz bedelinin, geçersiz kılınan süreye tekabül eden kısmının denkleştirici adalet ilkesine göre güncelleştirilmiş miktarının iadesi gerektiğini ileri sürerek, 51.798,88 USD’nin ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Rekabet Kurulu’nun kararları gereği yasal zorunluluk nedeniyle intifa hakkının geçersiz hale geldiğini, davalıya affedilecek bir kusur ve kabahat olmadığını, davalının ödemelerini yaptığı, herhangi bir borcu bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalıya ait taşınmaz üzerine davacı lehine 05.12.2003 tarihinde 10 yıl süreli tesis edilen intifa hakkının, Rekabet Kurulu kararları doğrultusunda süresinden önce sona erdiği, intifa hakkı bedelinin kullanılmayan süreye isabet eden kısmının mahkemece benimsenen bilirkişi raporu ile 32.132- USD olarak tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 32.132 USD'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.