Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3810 K.2022/4938

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27.12.2018 gün ve 2014/591 - 2018/1277 sayılı kararı düzelterek onayan Daire'nin 15.12.2020 gün ve 2020/5287 - 2020/5887 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalı-birleşen davalarda davacı .... Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Asıl davada davacı vekili, davacı ile davalı .... Şti. arasında 29.12.2006 tarihli “yetkili servis” sözleşmesi imzalandığını, davalının akde uymaması nedeniyle 17.01.2008 tarihinde sözleşmenin haklı nedenle fesih edildiğini, sözleşmenin 31. maddesine göre davalının 100.000,00 USD cezai şart ödemekle yükümlü olduğunu iddia ederek şimdilik 5.000,00 USD cezai şartın ve maddi zararları nedeni ile oluşan zararın da 5.000 TL’lik kısmının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 30.11.2017 tarihli dilekçesiyle 5.000,00 USD’lik cezai şart talebini 100.000,00 USD’ye çıkartmıştır.

Asıl davada davalı vekili, akdin feshinin haklı nedene dayanmadığını, aksine davalının fesih nedeniyle mağdur edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2008/687 esas sayılı davada davacı vekili, akdin haksız feshi nedeniyle (kar mahrumiyeti, çalışanların kıdem tazminatı, marka değerine yatırım harcaması, servis yatırım gideri ve elde kalan yedek parça bedeli) zarara uğradıklarını iddia ederek toplam 25.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 24.11.2008 tarihli dilekçe ile dava ıslah edilmiş, ıslah ile kâr mahrumiyeti alacağı 425.792,00 TL’ye, yedek parça stoku zararı da 489.720,79 TL’ye çıkarılmış, ayrıca birleşen davacı açılan bu davada haksız fesih nedeniyle davalıdan 15.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.

Birleşen 2008/687 esas sayılı davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2009/74 esas sayılı davada davacı vekili, haksız fesih nedeniyle müşteri kaybına uğradıklarını ve portföy zararları olduğunu iddia ederek şimdilik 7.200,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2009/74 esas sayılı davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, yedek parçaların davalı ... tarafından elden çıkarıldığı, 3. kişilere satıldığı, iade edilebilecek bir yedek parçanın bulunmadığı, yedek parçaların 3. kişilere satılarak değerlendirilmiş olması karşısında yedek parçanın iadesi kaydıyla bedeline hükmedilmesinin mümkün olmadığı, Hyundai A.Ş.’nin akdi fesihte haklı olduğu, sözleşmeye göre 100.000,00 USD cezai şart talebinde bulunabileceği, cezai şart olarak 5.000,00 USD talep edilmiş olup, 30.11.2017 harç tarihli dilekçe ile cezai şart miktarının 100.000,00 USD’ye çıkarıldığı,

davalı ...’nun mevcut sermayesi ve ticari faaliyeti dikkate alındığında 50.000,00 USD cezai şart miktarının makul olacağı gerekçesiyle asıl davada davanın kısmen kabulü ile takdiren 50.000,00 USD cezai şart alacağının davalı ... Otom. Tic. Ltd. Şti’nden alınıp davacı Hyundai Assan Otom. San. ve Tic.

A.Ş.’ye verilmesine, bu miktarın sadece 5.000,00 USD’lik kısmına 14.03.2008 tarihinden itibaren değişen oranda avans faizi yürütülmesine, cezai şart alacağı bakımından takdiren yerinde görülmeyen fazlaya ilişkin taleple, yine yerinde görülmeyen zarardan kaynaklı alacak talebinin reddine, birleşen 2008/687 esas ve birleşen 2009/74 esas sayılı davaların reddine dair verilen hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nce düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, asıl davada davalı, birleşen davalarda davacı .... Ltd. Şti. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle duruşma isteminin süresinde ileri sürülmemiş olmasına göre asıl davada davalı, birleşen davalarda davacı .... Ltd. Şti. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.