Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3813 K.2022/7524

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11.04.2019 tarih ve 2017/486 E- 2019/182 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.01.2021 tarih ve 2019/990 E- 2021/58 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin özgün ve yeni Tünel Tipi Fototerapi Cihazı geliştirdiğini, anılan tasarımın tescili amacıyla 11.11.2016 tarihinde tasarım tescil başvurusunda bulunduklarını, 2016/07375/1 kod numarası verilen tasarım tescil başvurusunun tasarım bülteninde ilân olunduğunu, bunun üzerine davalı şirketin 2008/06748 sayılı incelemeli patenti ile 2013 tarihli NOVOS kataloğunda yer alan görsellere dayanarak başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının bulunmadığını ileri sürerek itirazda bulunduğunu,

YİDK'nın 2017/T-802 sayılı kararıyla davalı itirazını kabul ederek müvekkili tasarım tescilinin iptaline karar verdiğini, müvekkilinin tasarımlarıyla davalının itirazda dayandığı ürünlerin tasarımların aralarında farklılıklar olduğunu ve bunun tüketici tarafından algılanabileceğini, başvuru konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarının olduğunu ileri sürerek YİDK kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının 2016/07375 sayılı tasarımının, davalı şirketin itiraza mesnet gösterdiği tasarım görsellerindeki ürünler ile aynı genel izlenimi bıraktığını, tasarım başvurusuna konu edilen davacı tasarımının gövde üst kısımındaki parça ve ayak yapıları ile sınırlı olduğunu, mevcut farklılıkların tasarımları bilgilenmiş kullanıcı nezdinde farklı kılmaya yetmediğini, küçük ayrıntı seviyesinde kaldığından yenilik ve ayırt edicilik vasfının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, itiraza mesnet tasarım tesciline konu ürünlerin kamuya sunum tarihinin, davacının tasarım başvuru tarihinden daha eski olduğu, davacının 11.01.2016 tarihinde gerçekleştirdiği 2016/7375/1 sayılı tasarımlarının, 2008/06748 sayılı patent belgesinin çizimleri ve 2013 tarihli NOVOS kataloğunda bulunan ürünler ile karşılaştırıldığında yenilik ve ayırt edici nitelik koşulunu sağlamadığı, başvuru konusu tasarımın yeni olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.