Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3821 K.2022/7895

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07.02.2019 tarih ve 2018/150 E. - 2019/15 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2019/1101 E. - 2021/237 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 2016/20563, 2016/20561, 2012/31720, 2011/56895, 2011/18714, 2008/ 37379, 2008/30744, 2007/57196, 2006/59463 sayılı ve "nuaslim", "nuafit", nua shop", "richmond", "nuance", "nua şekil", "nua vvellness-spa", "nu wellness-spa şekil” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “NUANCE” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2016/68710 kod numarasını alan başvuruya müvekkilinin itirazının, diğer davalı TPMK’nın 2018-M-702 sayılı YİDK kararı ile yerinde görülmeyerek reddedildiğini,

oysa müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer bulunduğunu, tanınmışlığından haksız yararlanacağını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Diğer davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, redde mesnet gösterilen markalar (2011/18714 tescil numaralı marka hariç) ile davalının başvuruya konu markası arasında genel izlenim yönünden benzerliğin olmadığı, ilişkilendirme ve karıştırma olasılığının olmayacağı, 2011/18714 tescil numaralı marka açısından ise taraf markaları benzer olsa da kapsamlarındaki mal ve hizmet sınıfı karşılaştırılmasında, aynı veya benzer malların veya hizmetlerin bulunmadığı,

dolayısıyla bu markanın da 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi kapsamında kabul edilmeyeceği, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesinin uygulanması şartlarının oluşmadığı, davalı şirket başvurusunun kötü niyetli olduğuna ilişkin dosya kapsamında somut veriler bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının itiraza dayanak markalarından bir kısmının esas unsurunu oluşturan "Nua" ibaresinin bilinen bir anlamının olmadığı, davalının başvurusunun ise "Nuance" ibaresinden oluştuğu ve "ince fark" anlamına geldiği, davacının anılan esas unsurlu markaları ile davalı başvurusu arasında, ibareler yönünden herhangi bir benzerlik bulunmadığı,

dolayısıyla davacının itirazına dayanak 2008/37379 numaralı ve "Nua" ibareli markasının kapsamı ile davalının başvurusunun kapsamı benzer ise de, ibareler yönünden bir benzerlik olmadığından, bu durumun taraf markalarını benzer kılmadığı, davacının itiraza mesnet 2011/18714 tescil numaralı "Nuance" ibareli markası açısından ise taraf markaları ibareler yönünden benzer olsa da kapsamlarındaki mal ve hizmet sınıfı karşılaştırılmasında, aynı veya benzer malların veya hizmetlerin bulunmadığı,

dolayısıyla bu markanın da 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi kapsamında benzer kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.