Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/3832 K.2021/4814

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.03.2017 tarih ve 2014/553 E. - 2017/218 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi’nce verilen 04.03.2021 tarih ve 2020/121 E. - 2021/238 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi kararının tarihi olan 04.03.2021 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu,

davalı aleyhine açılan tazminat davasında asıl ve birleşen dosyalarda dava değeri 39.221,00 TL olup, ilk derece mahkemesince verilen asıl davanın reddi, birleşen davanın kabulü sonrasında taraf vekillerinin istinaf başvurusu sonucunda davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı reddine karar verildiği, asıl ve birleşen davalarda talep edilen miktarların temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanun'un 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, asıl ve birleşen dosya davacısı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.