Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/414 K.2022/2038

Taraflar arasında görülen davada Uzunköprü 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15.10.2020 tarih ve 2017/178 E. - 2020/214 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların müvekkili ile imzaladıkları genel kredi sözleşmesi uyarınca ...Taşımacılık Gıda San. Ticaret Limited Şirketi'ne kullandırılan kredilere müşterek ve müteselsil kefil olduklarını, gönderilen ihtarnameye rağmen borcu ödemediklerini, davalılar hakkında Uzunköprü İcra Müdürlüğü'nün 2013/3315 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, itirazları üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline ve asıl alacak üzerinden %20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davacı banka tarafından ...Taş. Gıda ve Madencilik Sanayi Ticaret Limited Şirketi adına kredi kullandırıldığını, kendileri adına bu borç için herhangi bir imza atılmadığını ve kredi kullanmadıklarını, gerek kefil ve gerekse müteselsilen borçlu olmadıklarını, buna dair el yazısıyla herhangi bir ibare yazmadıklarını, bankanın sözleşmeye sonradan ilaveler yaptığını, borcun şirkete ait olduğunu iddia ederek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalı borçluların davaya konu olan 23.11.2011 tarihli genel kredi ve teminat sözleşmesini kefil sıfatıyla imzaladıkları, davacının davalıların kefaletinin müşterek ve müteselsil olduğunu iddia ettiği, dava konusu genel kredi sözleşmesinde ''Kefalet Limiti'', ''Kefalet Türü'', ''Kefalet Tarihi'' bölümleri el yazısıyla yazılmış ise de Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinin düzenlemiş olduğu raporda, bu bölümlerin davalıların el ürünü olmadığının tespit edildiği,

bu nedenle davalıların kefaleti geçerli olsa da müşterek ve müteselsil kefalet olarak kabulünün TBK'nın 583. maddesi gereğince mümkün bulunmadığı, bu halde davalının kefaletinin TBK'nın 585. maddesinde düzenlenen adi kefalet olarak kabul edilmesi gerektiği, adi kefalette alacaklının borçluya başvurmadıkça kefili takip edemeyeceği, somut olayda asıl borçlu şirket hakkındaki icra takibinin devam ettiği ve TBK'nın 585. maddesinde belirtilen ve doğrudan kefile başvurabilmek için sayılan hallerden birinin de gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve temyiz edenin sıfatına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.