Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4165 K.2022/8361

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi verilen 21.10.2020 tarih ve 2019/924 E.- 2020/676 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.03.2021 tarih ve 2021/329 E.- 2021/286 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 29.11.1999 tarihinde 375.575,90 TL parasını vadeli olarak yatırdığını, davalı banka Yurtbank A.Ş.'nin yönetimi tarafından KKTC’de paravan olarak kurulan Yurt Security Off Shore Ltd. adlı bankaya ait hesaba aktarıldığını, Yurtbank A.Ş.'nin önce Sümerbank A.Ş. ile birleştiğini, Sümerbank A.Ş. çatısı altında birleşen bankalarla birlikte Oyakbank A.Ş.’ye satıldığını ve Oyakbank A.Ş.'nin de davalı ...Ş.’ye devredildiğini, sadece ana paraya faiz işletilmiş olması nedeniyle müvekkilinin parasının satın alma gücünde önemli ölçüde düşme munzam zarar meydana geldiğini belirterek şimdilik 1.000.-TL'sinin davalı bankadan hükmen tahsiline karar verilmesini, 13.07.2016'ten itibaren temerrüt faizi işletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ING Bank A.Ş. vekili davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca iddia edilen ihtimallere dayalı yoksun kalındığı iddia edilen farazi kar kayıplarının TBK'nın 122. maddesinde düzenlenen aşkın zarar müessesinde değerlendirilemeyeceği, davacı tarafından ortaya konulmuş somut bir zarar iddiasının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce, ilk derece mahkemesi kararı usul ve kanuna uygun bulunduğundan davacı istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava; BK 122. maddesine dayalı munzam zarar istemine ilişkindir. Mahkemece; davacının alacağının faizi ile birlikte tahsil ettiği, faizi aşan zararını ispatlayamadığı gerekçesiyle dava ve davacının istinaf başvurusuda Bölge Adliye Mahkemesi'nce reddedilmiştir.

Kural olarak borçlu borcunu zamanında ödeseydi ödenen parayı davacı alacaklının somut bir yatırıma dönüştüreceği ileri sürüldüğü takdirde bu yatırımın yapılamaması nedeniyle zararın oluştuğu iddiasını ispat yükü üzerinde olan davacı; somutlaştırdığı zararı ispatlamakla yükümlüdür. Ancak bu şekilde bir somutlaştırma yapılıp ispat edilmemesine rağmen davacının faizi aşan bir zararının bulunmadığını kabul etmek özellikle yüksek enflasyon ortamında paranın değer kaybı gerçeği karşısında hakkaniyete uygun bir çözüm yöntemi olmaz. Çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince yüksek enflasyona bağlı olarak paranın alım gücünün düşmesi nedeniyle oluşan bir zararın varlığının da ayrıca kanıtlanması gerekmez.

Anayasa Mahkemesi'nin 2014/2267 başvuru numaralı 21.12.2017 sayılı kararında da yerel mahkemenin munzam zararının somutlaştırılıp kanıtlanamadığı yönündeki kararını onayan Yargıtay Özel Dairesinin kararı; AİHM kararları da emsal gösterilerek yüksek enflasyonun alacağın değer kaybına uğradamadan ödenmesinde dikkate alınması gerektiğine işaret etmiştir.

Nitekim HMK 187/2. maddesinde herkesçe bilinen vakıaların ve ikrar edilmiş vakıaların ispatının gerekmediği belirtilmiştir.

İspat zorluğunun bulunduğu durumlarda dahi TBK 50.maddesi gereğince zararın hakim tarafından takdir edilmesi gerekmektedir. Hakim takdir hakkını kullanırken elbette dosyaya sunulu TCMB'nin değişik yatırım argümanlarına ilişkin verilerden yararlanması ve gerektiğinde bilirkişi raporu alması gerekmektedir. O halde mahkemece davalının temerrüdü nedeniyle alacağın geç tahsilinde kusurlu olduğunun kabulü ile yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek zararın tayini gerekir iken davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp, Daire çoğunluğunun aksi yöndeki onama kararına katılmıyorum.