KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2021/443 E., 2022/432 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2022
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.11.2018 gün ve 2018/470 - 2018/603 sayılı kararı onayan Daire'nin 07.10.2020 gün ve 2019/779 - 2020/3916 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, tarafların dava dışı Kentfor İnşaat San. ve Tic. Ltd.
Şti.'nin ortakları olduğunu, aralarındaki güven ilişkisine dayalı olarak müvekkilinin davalıyı, ortağı oldukları şirket tarafından kat karşılığı olarak, İzmir İli, Gaziemir İlçesi,...Mahallesi'nde kain, ... ada, ... parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde yapılan inşaat sonrası müvekkili hissesine düşen gayrimenkulün davalı adına tescili konusunda yetkilendirdiğini, anılan yetkilendirmeye istinaden davalının ödenmeyen 2.000,00'er TL'den toplam 4.000,00 TL kira geliri ile 205.000,00 TL'lik satış bedelinden kaynaklanan borcunu ödememesi nedeniyle aleyhine takip başlattıklarını ancak davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek,
itirazın iptali ile takibin devamını ve davalı aleyhine tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2021/443, K. 2022/432, 20 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama