Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4453 K.2022/2757

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.10.2020 tarih ve 2020/5 E. - 2020/498 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.03.2021 tarih ve 2021/14 E. - 2021/376 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin alacakları nedeniyle dava dışı Yavuz Atçılık Turizm Tekstil San. Tic. Ltd. Şti. hakkında Ankara 8. İcra Müdürlüğü 2000/1269 sayılı icra dosyası ile takip başlatıldığını, takibin halen yeni dosya numarası alarak Ankara 8. İcra Müdürlüğü'nün 2017/3230 sayılı dosyası üzerinden devam ettiğini, borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edilerek takibin kesinleştiğini, borçlu şirketin Antalya Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 24796 numarasında kayıtlı iken, ticaret sicilinden resen terkin edildiğini, icra takibinin devam etmesi ve taraf teşkilinin sağlanması için şirketin ihyası gerektiğini ileri sürerek, Yavuz Atçılık Turizm Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.'nin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davada yasal hasım olduklarını ve yasalara göre dava dışı Yavuz Atçılık Turizm Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.'nin ticaret sicilinden 18/02/2014 tarihinde re'sen terkin edildiğini, dava tarihine kadar 5 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihyası istenen dava dışı şirketin ticaret sicilinden resen terkin edilerek kaydının silindiği 18/02/2014 tarihinden itibaren, 6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun Geçici 7. maddesinde belirtilen 5 yıllık sürenin dolmasından sonra 03/01/2020 tarihinde huzurdaki davanın açıldığı, hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının Ankara 8. İcra Müdürlüğü 2000/1269 sayılı icra dosyası ile dava dışı ihyası istenen şirket hakkında takip başlattığı, takibin halen yeni dosya numarası alarak Ankara 8. İcra Müdürlüğü 2017/3230 sayılı dosyası üzerinden devam ettiği, terkin edilen şirket hakkında daha önceden başlatılmış icra takibi veya dava olması halinde geçici 7/2 maddedeki 5 yıllık hak düşürücü süre uygulanamayacağından, davanın süresinde açıldığının kabulü gerektiği, ihyası istenen dava dışı Yavuz Atçılık Turizm Tekstil San.

Tic. Ltd.

Şti. aleyhine davacının başlattığı icra takibinin devam ediyor olması nedeniyle tasfiyenin tamamlandığından bahsetmek mümkün olmadığından 6102 saylı TTK'nın 547/2. maddesince şirketin tasfiye işlemlerinin tamamlanması için ihya davasının kabulü gerekirken mahkemece yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, Antalya Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 24796 numarasında kayıtlı iken ticaret sicilinden resen terkin edildiği anlaşılan Yavuz Atçılık Turizm Tekstil San.

Tic. Ltd. Şti.'nin ihyasına, ihya edilen şirkete ihya tarihi itibarıyla şirketin ortağı ve münferit yetkili müdürü ... T.C. kimlik numaralı ...'nun tasfiye memuru olarak atanmasına, kararın tescil ve ilanına, davalının, şirket hakkında icra takibi devam ederken TTK'nın geçici 7. maddesince sicilden resen terkin işlemi yasaya aykırı olduğundan davacının İlk Derece Mahkemesinde yaptığı yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına,

her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince ihyası talep edilen şirket hakkında icra takibi bulunduğu gerekçesiyle şirketin ihyasına karar verilmişse de, kanunda açıkça belirtildiği üzere ihyası istenen şirket hakkında dava bulunması durumunda ihya kararı verilebileceğinden Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesi doğru değilse de, ileri sürülen şirket ihyasına ilişkin sebebin 6102 sayılı TTK’nın Geçici 7. maddesinde düzenlenmeyen bir husus olmasına göre, sonucu itibariyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.