Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4600 K.2022/8553

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 17.04.2019 tarih ve 2018/56 E- 2019/195 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.02.2021 tarih ve 2019/1071 E- 2021/263 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1990 yılında Doruk Gıda tarafından kurulduktan sonra 1991 yılından itibaren Unmaş AŞ olarak Uno markasıyla üretimine devam ettiğini, 2008 yılında Ülker Grubuna dahil olduğunu,‘‘ UNO’’ markasını Türkiye’nin tanınan ve en kaliteli ekmek markası haline getirdiğini, müvekkili şirketin 29/30/35. sınıftaki bir kısım emtia için ‘‘ tam beslen, formda kal ! ’’ ibaresi için marka tescil başvurusunda bulunduğunu, marka tescil başvurusunun Resmi Markalar Bülteni’nde tescil edilmek üzere yayınlanarak ilanına karar verildiği,

davalı Eti Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ tarafından itiraz edildiğini, itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedilmesi üzerine davalı tarafından YDİK nezdinde itirazda bulunulduğunu, davalı şirketin itirazı kısmen kabul edilerek müvekkilin başvuru listesindeki 29, 30 ve 35. sınıftaki bir kısım emtiaları marka kapsamından çıkarttığını, müvekkile ait marka başvurusuna konu ‘‘ tam beslen ,formda kal ! ’’ marka işareti ile davalı şirkete ait markaların marka işaretleri arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b kapsamına girebilecek bir benzerliğin bulunmadığını,

markaların mal ve hizmet sınıfları değerlendirildiğinde marka bilgilerinde yer alan sınıf kodları aynı olmakla birlikte şirketlerin faaliyet alanlarının ve ürün gruplarının birbirinden farklı olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2017-M-10331 sayılı ‘‘ itirazın kısmen kabulüne..’’ kararının iptaline, marka başvurusunun ilk emtia listesindeki tüm ürünler yönünden tescil edilmek üzere ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, müvekkilinin ‘‘FORM’’ ibaresini ilk kez 1990 yılında tescil ettirdiğini ve bu marka üzerinde yatırımlar yaparak markalarını da arttırdığını, müvekkilinin FORM ibareli markalarının tanınmışlığının sağlanabilmesi amacıyla reklam kampanyalarında özellikle ‘‘ FORM YE FORMDA KAL ’’ VE ‘‘ ETİ FORM FORMDA KAL ’’ ibareli slogan markalarını yoğun biçimde kullanmakta olduğundan tüketiciler nezdinde markayı görünce akla gelen ilk firmanın müvekkili firma olduğunu, taraf markalarının ortalama tüketici nezdinde karıştırılmaya yol açacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davaya konu markanın ilk kısmındaki “TAM BESLEN” ibarelerinin markaya yeterince ayırt edicilik sağlamadığı ve markalar arasındaki genel izleminden doğan kavramsal benzerliğin etkilerini geri plana atmaya elverişli olmadığı, taraf markalarının ortalama düzeyde tüketici nezdinde bir bütün olarak yaratacağı algı ve izlenim itibariyle benzer olduğu, taraf markalarının ve kapsamlarındaki mal/hizmetlerin benzer olduğu, davalı markalarının belirli düzeyde bir ayırt edici gücü olduğu, tarafların markalarının gıda ürünleri üzerinde kullanılan markalar olması,

söz konusu ürünlerin görece düşük fiyatlı kabul edilebileceği, diğer ürünlere kıyasla daha hızlı alım kararı verilen ürünler olduğu, dolayısıyla ortalama tüketicinin göstereceği dikkat derecesinin görece düşük olabileceği dikkate alındığında dava konusu marka ile davalıya ait kısmi redde gerekçe markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi bakımından ortalama tüketici nezdinde işletmeler arasında bağlantı kurulması olasılığı ve ilişkilendirme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali bulunduğu, davacı başvurusunun reddine dair YİDK kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince dava konusu 2016/78045 sayılı "TAM BESLEN, FORMDA KAL " ibareli marka başvurusu ile davalı şirkete ait redde mesnet 2006/16353 sayılı "FORM YE FORMDA KAL" ve 2016/41861 " ETİ FORM FORMDA KAL" ibareli markaları arasında, dava konusu marka başvurusu kapsamından çıkarılan 29. ve 30. sınıf mal sınıfı ile 35/5 sınıfta 29 ve 30. sınıfta yer alan mallara özgülenmiş mağazacılık hizmetleri yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi gereğince iltibas bulunduğu, iltibas değerlendirmesinin marka kapsamları dikkate alınarak yapılması gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.