Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4788 K.2021/5439

Hasımsız olarak görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.06.2020 tarih ve 2019/398 E. - 2020/233 K. sayılı kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 18.02.2021 tarih ve 2020/1022 E. - 2021/242 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, şirkete ait ticari defter ve belgelerin çalınma nedeniyle zayi olduğunu belirterek zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacının ziyaı öğrendiği tarihin 07/07/2019 olduğu, 15 günlük hak düşürücü sürenin bu tarihten itibaren başladığı, davanın 23/07/2019 tarihinde açıldığı, davacının ticari defter ve eklerini basiretli bir tacir gibi koruyamadığı gerekçesiyle TTK'nın 82/7 maddesi gereğince süresi içerisinde açılmayan davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacının istinaf başvurusu üzerine istinaf mahkemesince değişik gerekçe ile dava esastan reddedilmiştir.

Kararı, davacı şirket temyiz etmiştir.

Dava, TTK’nın 82/7. maddesi uyarınca hasımsız olarak açılan zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir. Dava, açıklanan bu niteliği itibariyle HMK’nın 382/(1)e-1 maddesi uyarınca çekişmesiz yargı işi kapsamında olup ilk derece mahkemelerinin çekişmesiz yargı işleri bakımından verdikleri kararlara karşı vaki istinaf başvuruları bakımından Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararlara karşı, HMK’nın 362/(1) ç. maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Bu nedenle bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesinin çekişmesiz yargı işine ilişkin verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.