Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4810 K.2022/485

Taraflar arasındaki davanın Kayseri 2. Tüketici Mahkemesi tarafından yukarıda sayı ve tarihi belirtilen kararın HMK'nın 363. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasının Adalet Bakanlığı tarafından istenilmesi üzerine, dava dosyası ve içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve diğer tüm dosya kapsamı delil ve belgeler incelendi. Gereği müzakere edilip düşünüldü. Dava, davacı nezdinde açılmış olan hesapta bulunan paranın davacının bilgisi ve izni dışında internet yolu ile yapılan işlemler sonucu 3. kişi hesabına gönderilmesi sebebiyle uğranılan zararın tazmini için başvurulan Tüketici Hakem Kurulu kararının iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili davalının banka müşterisi olduğunu, davalının 07.10.2018 tarihinde bilgisi, yetkisi ve izni dışında 3. kişiler tarafından kendisine tahsis edilen kredi kartı ile 2.528,01 TL tutarında harcamanın yapıldığını, davalının bu harcamanın kendisi ile ilgisinin olmadığını, SMS veya şifre gelmediğini, bankanın güvenlik zaafiyeti sebebiyle zararın oluştuğunu belirterek Tüketici Hakem Heyetine başvurduğunu, hakem heyetinin davalının talebini kabul ederek 2.528,01 TL’nin davalıya iadesi hususunda karar verdiğini, bu kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu,

işlemin davalının şahsi cep numarasına SMS yoluyla gönderilen şifre aracılığıyla gerçekleştirildiğini, işlemin 07.10.2018 tarihinde üç boyutlu güvenli alışveriş sertifikası almış ve internet üzerinden hizmet sağlayan işyerinden gerçekleştirildiğini, uluslararası geçerliliği olan bu sistemde kart sahibi iş yeri ve banka arasındaki bilgi akışının özel şifre ve anahtarların kullanılması ile sağlandığını, cep telefonuna gönderilen şifrenin girilmesi halinde işlemin onaylanarak tamamlandığını, sisteme banka kart bilgileri ve banka kartı şifresi girilerek üye olunduğunu, şifre gizliliğinin davalının sorumluluğunda bulunduğunu,

bankanın kusur ve sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın kabulüne, Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 07.10.2018 tarihinde bankanın mobil uygulamasından maaş hesabına girdiğinde bilgisi dışında 2.528,01 TL’nin çekildiğini fark ettiğini, hemen bankayı aradığını, işlemin durdurulmasını istediğini, işlem tarihi 08.10.2018 olmakla birlikte valör tarihinin 05.10.2018 olduğunu, bankanın işlemi iptal edebilecek durumda bulunduğunu, çekilen paraya ilişkin olarak müvekkiline SMS ya da şifre gelmediğini, ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda bilirkişi raporlarına göre, davacı bankaya kusur izafe edilemeyeceği bildirilse de basiretli davranma yükümlülüğü olan tacir bankanın ağırlaştırılmış özel yükümlülüğünün bulunduğu, şüpheli işlemin 3D güvenlik şifreleriyle yapılmış olmasına rağmen işlemin EPOS Lutikrosa açıklaması ile yapıldığı, işlemin gerçekleştirildiği IP adresine ulaşılamadığı, yapılan işlemin diğer harcamalara oranla çok daha yüksek olduğu,

bankaların elektronik sistemlerinde şüpheli işlemleri algılayabilecek bir güvenlik duvarının da olması gerektiği, şifre gönderilmesinin bankayı sorumluluktan kurtarmayacağı, bankanın % 50 müterafik kusuru bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmi kabulüne, Kocasinan İlçe Tüketici Hakem Heyetinin kararının “Tüketicinin kısmi kabulüne, 1.264,005 TL’nin tüketiciye iadesine” şeklinde düzeltilerek onanmasına kesin olarak karar verilmiştir.

Kesin olarak verilen bu karara karşı Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz talebinde bulunulmuştur. İnternet bankacılığını müşterilere özendiren davalı bankalar, kendilerine emanet edilen mevduatı korumaya özen yükümlülüğü gereğince internet bankacılığı işlemlerinde işlem yapanın gerçek müşteri olup olmadığını belirleme yönünde, gelişen dolandırıcılık yöntemlerine karşı, bunları önleyici gerekli alt yapıyı sağlayarak güvenlik önlemlerini almak zorunda olduğundan, mahkemenin kararındaki gerekçe bu yönüyle yerinde görülmüştür.