Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4834 K.2022/8735

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.04.2018 tarih ve 2017/1048 E. - 2018/302 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 29.03.2021 tarih ve 2018/1781 E. - 2021/479 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan ... tarafından icra takibine konu edilen keşidecisinin davacı, lehtarının davalılardan ... olduğu, 30.07.2017 vade tarihli ve 20.000 Euro bedelli bononun, diğer davalı ... ile yapılan kira sözleşmesinden dolayı teminat olarak verildiğini, bu sözleşmeden dolayı davacının davalılardan ...’ya borcunun olmadığını, dolayısıyla diğer davalı ...'e de davacının herhangi bir borcunun olmadığını ileri sürerek, davalı ...'e anılan bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, bedelin %20’sinden az olmamak üzere tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davaya konu bononun illetten mücerret olduğunu, bu borcun halen ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın davaya konu bononun kira sözleşmesinin teminatı olduğuna dair delil sunamadığı, davacı tarafın yemin teklif etmesi üzerine davalılardan ... tarafından yemin edildiği gerekçesiyle bu davalı hakkında davanın esastan reddine, diğer davalı yönünden ise hakkında dava dilekçesinde açıkça bir talep olmadığından pasif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, ilk derece mahkemesi kararında yazılı açıklamalara, yasal sebep ve gerekçelere binaen istinaf edilen kararda usul, yasa ve dosya kapsamı yönlerinden bir aykırılık bulunmadığı, davacının istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.