Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/4955 K.2021/5447

Taraflar arasında görülen davada Antalya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.10.2019 tarih ve 2018/130 E- 2019/616 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 16.03.2021 tarih ve 2020/260 E- 2021/487 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, ayıplı mal nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkin olup davacı vekili, dava dilekçesiyle 97.625,00 TL’nin tahsilini talep etmiş, 24.07.2019 havale tarihli ıslah dilekçesiyle davadaki talebini arttırarak 123.943,05 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 16.03.2021 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 78.630,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince davanın kısmen kabülü ile toplam 65.898,84 TL’nin tahsiline karar verildiği, davalı aleyhine hükmedilen miktar ile davacı taraf için reddedilen 58.044,21 TL’nin temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı ve davalı vekillerinin temyiz isteminin ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.