Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5044 K.2022/8943

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.07.2019 tarih ve 2018/257 E. - 2019/526 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.04.2021 tarih ve 2020/270 E. - 2021/689 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıdan satın almış olduğu aracın arızalandığını, davalı tarafından motor değişimi yapılması gerektiğinin belirtildiğini, arızanın aracın değerini düşürdüğünü, davacının davalıdan aracın değiştirilmesi talebinde bulunduğunu, olumsuz cevap verildiğini, davacının çok büyük miktarlar ödemek sureti ile almış olduğu bir araçla alakalı yaşanılan bu olumsuz hadisenin davacıyı aynı zamanda manevi zarara düşürdüğünü belirterek dava konusu aracın davalıya iade edilerek, ayıpsız aynı özelliklerde yeni bir aracın davacıya verilmesine, 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava konusu araç davadan sonra dava dışı üçüncü kişiye satılarak devredilmiş olmakla, davacının değişim talebi yönünden davanın konusu kalmadığı, dava konusu aracın periyodik bakımlarının bazılarının zamanında yapılmadığı, bazılarının da süresi gecikerek yaptırıldığı, bu nedenle değişim talep edilemeyeceği, davacının dava tarihi itibariyle 25.000,00 TL değer kaybı tazminatı isteminde haklı olduğu,

bu miktar üzerinden vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin göz önüne alınması gerektiği, manevi tazminat talebi yönünden ise davalı tarafça davacının kişilik haklarına yönelik bir haksız eylemi ya da davacının bir zararı söz konusu olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin değişim talebi yönünden davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacı tarafından açıkça onarım seçeneği seçilmediğine ve mahkemece aracın misli ile değiştirilmesi yerine onarılması seçeneğinin daha uygun olduğu sonucuna varıldığına ve bu nedenle davasının konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesi yer olmadığına karar verildiğine göre davacının talebi yönünden reddedilen bir kısım bulunmadığı, davalı lehine maddi tazminata hükmedilmesi isabetli olmadığı,

mahkemenin gerekçeli kararında değer kaybı yönünden davacının haklı olduğu açıklanmış ancak davacı lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken davalı lehine takdir edildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davacının istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının değişim talebi yönünden davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.