Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5061 K.2021/6657

Taraflar arasında görülen davada Aksaray 4. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 16.02.2017 tarih ve 2014/322 E- 2017/94 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/12/2017 tarih ve 2017/832 E- 2017/1750 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacı şirketin davalıdan satın aldığı ... plakalı mercedes marka aracın, garanti kapsamında bulunduğu sırada yatak sarma diye tabir edilen hasarın oluştuğunu, Aksaray 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/49 Değişik İş sayılı dosyası üzerinden yaptırılan tespitte 64.111,05 TL'lik parça gideri ve 1.650,00 TL'lik işçilik gideri olmak üzere toplam 65.761,05 TL zararın tespit edildiğinin belirtildiğini, hasarın 2 yıllık garanti süresinin içinde meydana geldiğini, bu hususun davalı tarafa ihtar ile bildirilmesine rağmen davalı şirket tarafından herhangi bir cevap verilmediğini ileri sürerek 65.761,05 TL'nin davalının temerrüde düştüğü tarihten itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu kamyonun davalı şirket tarafından imal edildiğini, aracın sorunsuz şekilde davacıya teslim edildiğini, dava konusu araçla ilgili olarak davalının yetkili servisi olan...A.Ş.'deki servis kayıtlarının incelenmesinde, yapılan kontrollerde motorun kol yatağı sardığının tespit edildiğini, araçtan akaryakıt numunesi alındığını ve müvekkili olan Mercedes Benz Türk A.Ş.

Kalite Güvence Müdürlüğü malzeme test laboratuvarında analiz edildiğini, araçtan alınan yakıt numunesinin olması gereken standartların dışında olduğunun görüldüğünü, ayrıca davalının veri tabanında söz konusu araca ait bakım işlemleri bilgilerinde davacının motor yağını kendisinin getirdiğinin görüldüğünü, evsafı bilinmeyen bir motor yağının araca konulduğunu, araca uygun olmayan motor yağı veya yakıt kullanılmasından dolayı motor yağının yağlama ve soğutma özelliklerini normal ömründen daha erken bitirmesine sebep olduğunu savunmuş, yapılan görüşmeler sonucu iyi niyet kapsamında %25 destek sunulduğunu belirterek,

haksız yere açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; maddi vakıaya, usul ve yasaya uygun görülen iki ayrı bilirkişi kurulundan alınan raporlarda, davacıya ait araçta meydana gelen hasarın standart dışı yakıt kullanımından kaynaklandığı yönünde görüş belirtildiği anlaşılmış olmakla, davacıya ait araçta meydana gelen hasarın garanti kapsamında olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılama aşamasında alınan 10.07.2015 tarihli ve 29.12.2016 tarihli bilirkişi kurulu raporlarında, davacıya ait araçtaki arızanın üretim hatasından kaynaklanmadığı, araca uygun olmayan yakıt kullanımından kaynaklandığı belirtilmiş olup, Mercedes Benz Kalite Güvence Müdürlüğü Malzeme Test Labaratuvarında yapılan analiz sonucu düzenlenen 28.05.2014 tarihli rapor ile,

davacı aracında kullanılan yakıtın standartlara uygun olmadığının belirtildiği görülmüş olup, araçtaki arızanın araçta yakıt normuna uygun olmayan yakıt kullanılmasından ileri geldiği, arızanın aracın imalat hatasından kaynaklanmadığının bilirkişi raporları ile tespit edildiği anlaşıldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.