Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5074 K.2022/6714

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Tüketici Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29.04.2021 tarih ve 2019/215 E. - 2021/236 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından davacı aleyhine 2005 yılında takip başlatıldığını, takibin 2014 yılında yenilendiğini, takipte %93,75 oranında faiz talep edildiğini, ancak taraflar arasında 20.06.2006 tarihinde ödeme planı düzenlendiğini ve %18 oranında faiz yürütüldüğünü, yapılandırmaya uyulmaması halinde 5464 sayılı Kanun'un 26/3 maddesinin uygulanacağını, TBK 88 ve 120. maddelerine aykırı oran belirlenemeyeceğini ileri sürerek takip konusu alacak miktarında borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, borçlunun borcunu kabul ederek daha önce 5464 sayılı Yasa kapsamında borcunu ödeme taahhüdünde bulunduğunu, ancak ödemeleri yapmadığını, TCMB tarafından tespit edilerek açıklanan kredi kartı işlemlerinden uygulanacak azami faiz oranları üzerinden alacak hesaplaması yapıldığını, davacının bu yöndeki itirazının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, icra dosyası borcunun haricen tahsil edilmek suretiyle kapatıldığına dair icra dosyası belgelerinin davalı vekilince dosyaya sunulduğu, davacının davalıyı ibra ettiğine dair bir delil/belge ibraz edilmediği, icra takibinde fahiş faiz talep edildiği ve davacının borcunun faizi yönünden icra takibinde ve icra kapak hesabında yapılan faiz hesabından daha az olduğunun tespit edildiği, davacının işbu davayı açmakta haklı olduğu, ödenen tutarın ne olduğuna dair taraflarca miktar belirtilmediği ve ödeme dekontunun sunulmadığı, davacının borcu icra tehdidi altında ödediği,

son celsede davacı vekilinin, istirdat talebinin olmadığını ve davanın konusuz kaldığını beyan ettiği, dava konusuz kalmış ise de, her iki taraf vekilinin de, yargılama gideri ve vekalet ücreti talebinden vazgeçmediği, dava tarihindeki haklılık durumunun irdelenmesi gerektiği, davacının işbu davayı açmakta haklı dayanağının olduğu gerekçesiyle davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.