Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/522 K.2021/733

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.06.2019 tarih ve 2017/930 E. 2019/632 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.07.2020 tarih ve 2019/2264 E. – 2020/1051 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi olan 16.07.2020 itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi temyiz kesinlik sınırı 72.070,00 TL olup bu meblağın altında kalan hükümlerin 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a. bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu, davaya konu alacak miktarının davacının 02.05.2019 tarihli ıslah dilekçesinde 58.400,00 TL olarak beyan edildiği, bu durumda kabul edilmeyen miktarın davacının kararı temyiz ettiği dikkate alındığında temyiz sınırı altında kaldığı anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı Kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.