Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5239 K.2023/63

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ..., ... ... ...ÜM, ...'O, ... ... LOKMACIK, ... ... ÇİKOLATALI, ... ...

O ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının 25.08.2014 tarihinde "... ...+..." ibareli, 30. sınıf ürünleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2014/69029 kod numarası verilen başvurunun ilân olunduğunu, bunun üzerine iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayanarak yaptıkları itirazlarının önce davalı Kurumun Markalar Dairesi, nihai olarak Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini,

başvurunun tescilinin müvekkili markaları ile iltibasa sebebiyet vereceği gibi onların tanınmışlığından haksız yarar sağlayıp itibar ve ayırt edici karakterini de zedeleyeceğini ileri sürerek 2015/M-12108 sayılı YİDK kararının iptali ile davalı adına tescil edilen markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; başvuru ile redde mesnet alınmaya çalışılan markaların kapsamlarında yer alan ürünler itibariyle ortalama düzeydeki tük...cilerin, davacı markalarıyla başvuru konusu işar... karıştırmasının mümkün olmadığını, zira başvuruda "... ..." ibarelerinin bulunduğunu, "..." ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük seviyede olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının markalarının ..., ... ... ...ÜM ve ... ... O esas ve ayırt edici unsurlu olduğu, davalının 2014/69029 sayılı başvurusunun ise ... ...+... ibareli olduğu, başvuru kapsamında yer alan 30. sınıf ürünlerin davacı markasının kapsamında aynen yer aldığı, yani ürünlerin aynı türden oldukları, davacının ..., ... ... ...ÜM ve ... ...

O ibareli markasıyla davalının ... ...+... ibareli başvurusu arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tük...cileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, zira markaların bir bütün olarak korunabileceği, karşılaştırma esnasında tescilli marka ile başvuru konusu işar...n parçalara ayrılarak incelenmesinin ve iltibasın bulunup bulunmadığının mücerret bir parçaya bağlı olarak yapılmasının mümkün bulunmadığı, çünkü ‘...’ ibaresinin ayırt ediciliğinin bulunmadığı, davalının başvurusunun sadece ... sözcüğünü içermediği, ... ... +... ibare ve biçimli olduğu, başvurudaki sözcüğün de sadece ... değil, ... olduğu,

işin uzmanı yahut dikkatli kişilerden oluşmayan, makûl düzeyde bilgilendirilmiş, marka ve başvuru konusu işar... aynı anda görüp detaylarını karşılaştırma olanağı bulunmayan, daha önce görüp yararlandığı markanın aşağı yukarı net anısının tesirinde olan ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu 30. sınıf ürünler için ayırdığı satın alım süresi içinde, ... ...+... ibareli işar... gördüğünde derhâl ve hiç düşünmeden bunun ..., ... ... ...ÜM ve ... ...

O ibareli markalardan farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, bunun sonucunda ..., ... ... ...ÜM ve ... ...

O markasıyla sunulan ürünleri satın almak isterken ... ...+... ibareli başvuru konusu işaretle sunulan ürünleri satın alma yahut hizmetlerden yararlanma biçiminde bir yanılgıya düşmeyeceği, tescilli bir marka ile iltibas yaratmayan işar...n marka tescil başvurusunda bulunmanın kötü niyetli bir yaklaşım olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Mahkemece sınıfsal benzerlik tespit edilmiş olmasına rağmen verilen kararın doğru olmadığını, doktrin ve Yargıtay tarafından kabul edildiği üzere mal ve hizmet sınıfları arasında ayniyet bulunması zorunluluğuna dahi gerek olmadığını, “...” ibaresinin davacı markasının ticaret ünvanı ve lider markası olduğundan tıpki kendi ... markalarında olduğu gibi karşılaştırmada dikkate alınmaması gerektiğini, Mahkemece yapılan incelemenin “...” ve “...” ibareleri dahil edilerek yapıldığını, dava konusu markalar açsısından sözcük unsurları açısından benzerlik olduğunu, müvekkilinin markasının tanınmış marka olduğunu,

tanınmış markalarda iltibas ihtimalinin diğerlerine göre daha yüksek olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının 2014/69029 sayılı başvurusunun "... ...+..." ibareli, davacının itirazına mesnet markalarının "...", "... ... ...ÜM" ve "... ...

O" esas ve ayırt edici unsurlu olduğu, başvuru kapsamında yer alan 30. sınıf ürünlerin davacı markalarının kapsamında aynen yer aldığı, ancak davacının itirazına mesnet gösterdiği markaları ile davalının başvurusu arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tük...cileri iltibasa düşürecek derecede 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında bir benzerlik bulunmadığı,

tescilli bir marka ile iltibas yaratmayan işar...n marka tescili için başvuruda bulunmanın kötü niyetli değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markalarının tescilli olduğu sınıflarda aynı emtiaların yer aldığı tespitine rağmen davanın reddi kararının doğru olmadığını, "..." ibaresinin davalı şirk...n ticaret unvanının çekirdek unsuru olduğu ve gerek "..." gerekse davacı unvanındaki "..." ibarelerinin benzerlik incelemesinde dikkate alınmaması gerektiğini, incelemenin "...", "..." ve "..." ibareleri arasında yapılması gerektiğini, taraf markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik olduğunu, niteliği itibarı ile ucuz olan dava konusu ürünlerin ortalama tük...ci nezdinde karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğunu,

İlk Derece ve İstinaf Mahkemesince ortalama tük...ciler baz alınarak iltibas incelemesi yapılmadığını, müvekkilinin tanınmış marka niteliğindeki "..." ve "..." ibareli markalarının iltibas ihtimalinin yüksekliği hususunun dikkate alınmadığını belirterek istinaf mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalı tarafından yapılan marka başvurusunun, davacı markaları ile arasında iltibas doğurucu olduğu iddiasıyla yapılan itirazın reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükl...lmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,