Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5242 K.2022/7889

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 01.03.2021 tarih ve 2021/30 E. - 2021/236 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Yurtiçi Kargo Servisi A.Ş.'nin davacı ... nezdinde 15/03/2014-15/03/2015 tarihleri arasında geçerli N-49853635-0-0 numaralı "Emtia Abonman Sigorta Poliçesi" ile sigortalı olduğunu, sigortalı firmanın müşterilerine taşıma hizmeti verdiğini, emtianın sigortalının Büyükçekmece/İSTANBUL adresindeki Haramidere Transfer Merkezi'nden Malatya adresindeki Merkez Transfer Merkezine kamyonla taşınması hususunda davalılar ile 25/06/2014 tarihli XC12054090 nolu "Ortak Taşıma Sözleşmesi" yapıldığını, toplanan kargoların Kayseri ve Malatya transfer merkezine sevkiyatı yapılmak üzere davalı ...'e ait kamyona yüklendiğini,

kamyonun diğer davalı ...'ın sevk ve idaresinde iken Anadolu Otoyolu Cankurtaran Mevkii'ne geldiğinde aracın motor aksamında yangın çıktığını, yangının tüm kamyona sirayet etmesi sonucu kasasında bulunan emtiaların bir kısmının yanarak diğer bir kısmının ise çıkan yangının söndürülmesi işlemleri sırasında enkaz haline geldiğini,

alınan ekspertiz raporuna binaen sigortalı Yurtiçi kargo Servisi A.Ş.'ye 14/04/2016 tarihinde 488.634,71 TL hasar ödemesi yapıldığını ileri sürerek 488.634,71 TL rücuen sigorta tazminatı alacağının ödeme tarihi olan 14/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davalılarla Yurt İçi Kargo A.Ş. arasında imzalanmış bir sözleşme bulunmadığını, dosyaya sunulan sözleşmenin kargo şirketi tarafından kiralanan ve kargonun logosunun aracın üzerinde yazılı olduğu hallerde geçerli bir sözleşme olduğunu, davalı ...’nin normal bir nakliyatçı olarak birden fazla arabası olan ve piyasadan temin edilen nakliye aracının sahibi olduğunu, davaya konu olay nedeniyle Gerede Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.07.2014 tarih 2014/1305-2014/841 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, yangının meydana gelmesinde davalıların bir kusur veya kastının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında ortak taşıma sözleşmesi bulunduğu, davalı ...'ün araç maliki ve işleten davalı ...'ın ise araç sürücüsü olduğu, davalı ...'ün kendisine ait kamyon ile taşıma yapıldığı hususuna bir itirazının bulunmadığı bu nedenle taşıma sözleşmesi altında sadece diğer davalı araç şoförünün imzasının bulunmasının hukuken bir önem taşımadığı, ortak taşıma sözleşmesine göre davalı ...'ın da taşıyıcı sıfatı olduğu, taşıma yapan aracın motor kısmında çıkan yangın sonucu taşınan emtianın hasara uğradığı,

toplam zararın alınan bilirkişi kurulu raporu ile 488.634,70 TL olarak belirlendiği, bilirkişi kurulunun raporunun dosya kapsamı ile uyumlu ve denetime elverişli nitelikte bulunduğu,davacı ... şirketinin sigorta ettirene 488.634,70 TL ödeme yaptığı ve ibra edildiğinin dosya kapsamındaki ödeme belgesi ve ibra belgesi ile sabit olduğu, davacının TTK'nın 1472. maddesi uyarınca gerçek zarar miktarını talep edebileceği, TTK'nın 850, 875, 876 ve 877. maddeleri uyarınca davalı ...'ün ve diğer davalı ...'ın taşıyıcı olarak oluşan zarardan sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile,

488.634,70 TL'nin ödeme tarihi olan 14/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.