Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5271 K.2022/9366

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05.02.2019 tarih ve 2016/291 E. - 2019/37 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 09.04.2021 tarih ve 2019/1332 E. - 2021/510 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 2010/36190 nolu Sherwood Hotels ibareli markanın yayını üzerine davalı firma tarafından yapılan itiraz sonucu Markalar Dairesi ve akabinde YİDK kararı ile başvurularının reddine karar verildiğini, Sherwood ibaresinin müvekkili tarafından 43. sınıftaki hizmetler bakımından fiilen kullanılmakta olduğunu, davalı şirkete ait 2000/05041 nolu markanın mobilya sektöründe kullanıldığını, karıştırma ihtimalinin olmadığını, müvekkili adına tescilli Sherwood ibareli başka markaların da bulunduğunu, bu ibarenin müvekkili tarafından 2004 yılından beri turizm konaklama sektöründe düzenli bir şekilde kullanıldığını, ayrıca yine sherwood ibareli mevcut marka başvurularının da bulunduğunu ifade ve beyan ederek, dava konusu YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, davacının, önceki tarihli müktesep hak teşkil ettiğini ileri sürdüğü markalarının dava konusu başvurudan farklı unsurlar içerdiğinden davacının müktesep hakkı bulunmadığını, Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2011/175 esasında açılan davada verilen kararın dava konusu başvurunun 556 sayılı KHK' nın 7/1-b maddesi gereğince reddi kararının hukuka uygun olup olmadığına ilişkin bulunduğundan dava konusu başvurunun aynı KHK'nın 8/1-b maddesi gereğince reddinin bahsi geçen ve kesinleşen mahkeme kararına aykırılık teşkil etmeyeceğini, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın iki aylık hak düşürücü sürede açılmadığını, taraf markalarının benzer olup iltibas tehlikesi bulunduğunu, müvekkiline ait redde mesnet markanın uyuşmazlık konusu 43. sınıf hizmetler yönünden kullanılıp kullanılmadığının bu davada incelenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada, davacının “SHERWOOD HOTELS” ibareli marka başvurusunun, davacının önceki markalarının serisi, devamı mahiyetinde bir başvuru olduğu, zira davacının önceki tarihli markasının SHERWOOD BREEZES RESORT HOTEL ibareli olduğu, SHERWOOD ibaresinin markanın asıl ve ayırt edici unsuru olduğu, son başvurunun da SHERWOOD HOTELS şeklinde olduğu, bu işarette de asıl ve ayırt edici unsurun SHERWOOD ibaresi olduğu, son başvurunun önceki markanın kapsamında olan yargılama konusu 43.sınıf hizmetleri aynen içerdiği, öteden bu yana fiilen kullanıldığı,

şu hâle göre son başvuru konusu işaretin davacının öteden beri son başvuru konusu mal ve hizmetleri de içerecek biçimde kullandığı, işletmesi ile özdeşleşmiş asli unsurlarını içeren, işletmesel köken itibariyle önceki tescilli markası ile bağlantılı olduğu mesajını açık biçimde veren, önceki markasının serisi olarak algılanmasında tereddüt bulunmayan, asli unsur yanında bazı ekler de içeren yeni ve seri bir marka tescil ettirme hakkının bulunduğu anlaşılmakla, davacının müktesep hakkının bulunduğu kabul edilmiş ve müktesep hakla ilgili aksi yöndeki bilirkişi görüşüne itibar edilmemiş,

davacının müktesep hakkının da olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı kurum vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, mahkemece, 2010/36190 sayılı, "SHERWOOD HOTELS" ibareli dava konusu marka başvurusu ile davalı şirkete ait 2000 05041 sayılı "sherwood" ibareli redde mesnet marka arasında, uyuşmazlık konusu 43. sınıf yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b anlamında itibas tehlikesi bulunduğundan dava konusu YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı kurumun istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldrılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.