Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5284 K.2022/8983

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 29.05.2019 tarih ve 2018/145 E- 2019/189 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.04.2021 tarih ve 2019/1386 E- 2021/590 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2017/64285 sayılı "UNIVERSAL üniversal gıda zincirleri turizm tic.ve sanayi ltd.şti.+şekil" ibaresini marka olarak tescil ettirmek için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığının, 2017/64285 kod numarasını alan başvuruyu 3. kişilere ait "Universal" ibareli markalara dayalı olarak 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca reddettiğini, anılan karara karşı YİDK nezdinde yaptıkları itirazın ise kabul görmediğini ileri sürerek, davalı kurum kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının başvurusunun "şekil+UNIVERSAL ÜNİVERSAL GIDA ZİNCİRLERİ TURİZM TİC.VE SANAYİ LTD.ŞTİ." ibareli olduğu, redde mesnet markaların da "UNIVERSAL" ibaresini içerdikleri, markaların asli unsurları benzer ise de tali unsurlarıyla birlikte ele alındığında markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığı, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi koşullarının somut olayda bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 2018-M-897 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.