Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5317 K.2022/9286

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri Ve Sınaî Haklar Mahkemesince verilen 10.04.2019 tarih ve 2018/158 E. - 2019/119 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 16.04.2021 tarih ve 2019/1381 E. - 2021/553 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2017/10122 sayılı "Spark THERAPEUTICS+şekil" ibareli marka başvurusunun, 2011/85588 sayılı marka mesnet gösterilerek Marka Dairesi Başkanlığı tarafından 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazının YİDK tarafından reddine karar verildiğini, oysa müvekkilinin markası ile redde mesnet markanın aynı/ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıklarını, müvekkilinin markasında yer alan şekil ve "therapeutics" ibaresinin müvekkili markasını redde mesnet markadan farklılaştırdığını, "SPARK" ibareli başka tescilli markaların bulunduğunu, mal ve hizmetlerin aynı/aynı tür sayılamayacağını ileri sürerek dava konusu 2018-M-974 sayılı YİDK kararının iptalini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davacı markası ile redde mesnet markanın, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi gereğince aynı/ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, YİDK kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu başvuruda "Spark" ibaresi yanında yer alan "THERAPEUTICS+şekil" ibareleri, mesnet markada yer almadığından 6769 sayılı Kanunun 5/1-ç maddesinde belirtilen aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik koşulunun oluşmadığı, başvuru markası ile mesnet marka arasındaki iltibas-benzerlik iddiasının ise 6769 Sayılı Kanunun 6/1 maddesindeki sayılan nisbi red sebebi olarak itiraz üzerine gündeme gelebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 2018-M-974 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; başvuru konusu marka ile redde mesnet marka işaretleri arasında aynı veya ayırt edilemeyecek kadar bir benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.