Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5363 K.2022/9541

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25.04.2017 tarih ve 2016/39 E- 2017/87 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.06.2021 tarih ve 2018/2927 E- 2021/1155 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Louıs Vuıtton" markasının Paris sözleşmesinin 1. Mükerrer 6. maddesi anlamında tanınmış marka olduğunu, marka hakkı sahibi müvekkilinin tescilli markasını taşıyan taklit malın üretilmesini, ithal edilmesini ve satılmasını 556 sayılı KHK. 9 ve 61 maddeleri gereği önleme yetkisine haiz olduğunu, davalı tarafın fiillerinin müvekkil davacı şirketin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek davalı eylemlerinin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, durdurulmasına, önlenmesine, giderilmesine ve taklit ürünlerin 556 sayılı KHK' nın 62/e maddesi uyarınca imhasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, ürünlerin müvekkiline ait olmadığını, Bakırköy 34. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/286 Esas sayılı dosyasında açılan ceza davasındaki beyanlarını tekrar ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıya ait Louıs Vutton ve LV ve şekil markalarının davalıya ait ticari amaç ile kullanılmak üzere satın alınan ürünlerde valiz, cüzdan, kemer tokası ve deri ürünlerinde birebir taklit edilmek suretiyle kullanıldığı, ürünlerin üzerindeki markaların silinmesi veya başka türlü uzaklaştırılması mümkün olmadığından ürünlerin imhasına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, davacıya ait markaların birebir taklit kullanılmak suretiyle markaya yönelik tecavüz ve haksız rekabet olduğunun tespiti ve men'i'ne, el konulan taklit ürünlerin masrafı davalıdan alınmak suretiyle imhasına karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davalı hakkında Bakırköy 34. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/286 Esas-2017/156 Karar sayılı kararı ile davalının yurda kaçak yoldan ithal edilmiş olan eşyayı, ithal fiiline iştirak etmeksizin ticari amaçla alıp satmak, taşımak ve saklamak suçunun sabit bulunduğu gerekçesiyle 5607 SK’nun 3/5. maddesi gereğince cezalandırılmasına ve eşyaların müsaderesine karar verildiği,

kararın Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nce onanarak kesinleştiği, ceza mahkemesinin yurda kaçak olarak sokulan eşyaların davalı tarafça satın alındığına dair tespitinin hukuk mahkemesini bağlayacağı, bu nedenle davalının ürünlerin kendisine ait olmadığına yönelik istinaf sebebinin yerinde görülmediği, mahkemenin davanın kabulü kararının isabetli olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.