Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5407 K.2022/9639

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.11.2019 tarih ve 2019/147 E. - 2019/1214 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.04.2021 tarih ve 2020/186 E. - 2021/773 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıyı, dava dışı Fujitsu Tecnology Solutions GmbH Şirketine ait malları Almanya'daki adresinden alıp Türkiye'deki alıcı Fujitsu Ltd. Şti.'ne taşımak üzere görevlendirildiğini, davalının teslim aldığı malların çaldırılması üzerine müvekkilinin Almanya'daki mal sahibine tazminat ödeyerek alacağı temlik aldığını, müvekkilinin mal sahibine ödediği tazminatı taşıma işini verdiği davalıdan tahsil edebilmek için açtığı Almanya Augsburg Asliye Hukuk Mahkemesi 2. Ticaret Dairesinin 16/08/2017 tarih ve 01/06/2018 kesinleşme tarihli 2 HK O 4168/16 esas sayılı davada davanın kabulüne karar verildiğini ileri sürerek, anılan kararın ve aynı esas numaralı masraf tespit kararının icraya esas olmak üzere tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ara taşıyıcı olup, ona ait araçların kullanılmadığını, mahkeme kararının usulüne uygun tebliğ edilmediğinden kesinleşmediğini, davada Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğunu, tenfizi istenen kararda müvekkilinin savunma ve adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, tebligatın posta yolu ile yapıldığını, tenfizi istenilen kararın CMR hükümlerine aykırı olduğunu, emtia taşınmasında müvekkilinin bir sorumluluğu bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenilen kararın 01.06.2018 tarihli kesinleşme şerhi olduğu, MÖHUK 53 ve 54. madde şartlarının gerçekleştiği, yabancı mahkeme usul hükümlerinin uygulanmasında o yerin kanunlarının geçerli olduğu, posta yolu ile tebligatın Alman Hukuk sisteminde geçerliliğinin kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına ve özellikle Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı Bakanlık Muhabere Bürosu tarafından düzenlenen tebliğ tebellüğ belgesinden tebligatın usulüne uygun yapıldığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.