KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2021/5414 E., 2022/7262 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2022
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.01.2021 tarih ve 2020/204 E. - 2021/54 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında davacının davalıdan mal alımı yapıldığını, davalı tarafça takibe konu yapılan fatura bedellerinin de davacı tarafından ödendiğini buna rağmen davalının bedelini tahsil ettiği faturaları takibe koyduğunu ileri sürerek davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davacının takibe konu faturalara ilişkin malları teslim aldığı halde bedellerini ödemediğini savunarak, davanın reddini ve %20 oranında tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından borçlu davacıya gönderilen 24/08/2010 tarihli mutabakat metninde mutabık kaldıkları 31/07/2010 tarihi itibariyle fatura miktarı 6.289,52 TL olup mutabakat belgesindeki 11.213,42 TL fatura miktarından az olmadığından davacı lehine ödeme olarak kabul edilecek miktarın olmadığı ve 31/07/2010 tarihinden sonra da icra takibine konu faturaların ödenmesine dair belge sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2021/5414, K. 2022/7262, 20 Ekim 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama