Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5421 K.2022/9332

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 30.05.2019 tarih ve 2017/240 E. - 2019/280 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 02.04.2021 tarih ve 2019/1235 E. - 2021/459 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1984 yılında dondurma sektörüne giriş yaptığını, ürünlerinde PANDA ismini tercih ettiğini, “ZERO” ibaresinin müvekkili firma adına uzun yıllardır tescilli olduğunu, davalı adına tescil edilmek istenen ve diğer davalı tarafından 29. ve 30. Sınıfta tescil sürecinin devamına karar verilen “NEAR ZERO” ibareli markaya karşı müvekkilinin itirazlarının reddedilmesinin 2002 yılından bu yana adına tescilli bulunan markalarının varlığı nedeni ile kabul edilemeyeceğini, markalar arasına ortalama seviyedeki tüketici tarafından ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olduğunu ve iltibas tehlikesi bulunduğunu,

müvekkilinin “ZERO” ibaresini 15 yıldır kesintisiz bir şekilde kullandığını, markanın nihai tüketici nezdinde meşhur ve maruf hale geldiğini, davalı yan markasının müvekkili firma markasıyla aynı sınıfta yer aldığını, tüketicilerin davalının markasını taşıyan malların aynı işletmeden geldiğini ya da üreticileri arasında ekonomik, organik bağlantı bulunduğu düşüncesine kapılacaklarını, başvurunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek YİDK'nın 08.05.2017 tarih ve 2017/M-3231 sayılı kararının iptalini ve 2015/110657 sayılı “near zero” marka başvurusunun reddi ile marka tescil edilmişse hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarında ortak unsur olarak yer alan “ZERO” ibaresinin İngilizce “sıfır, hiç, yokluk” anlamına geldiği, söz konusu ibarenin gıda sektöründe bir ürünün “kalorisiz, şekersiz” olduğunu ifade etmek üzere kullanıldığı, tanımlayıcılık içeren zayıf bir marka işareti olduğu, taraf markaları 29 ve 30. Sınıflardaki çekişmeli mallar açısından aynı/aynı tür emtiaları kapsadığı,

davacı markaları “MAGIC ZERO”, “MİNİ MAGIC ZERO”, “PANDA MİNİ MAGIC ZERO”, “PANDA ZERO”, “PANDA MAGİC ZERO”, “PANDA ZERO” ibarelerinden, davalı ... başvurusunun ise “SIFIRA YAKIN” anlamına gelen “NEAR ZERO” ibaresinden oluştuğu, gıda emtiası bakımından yapılan iltibas değerlendirmesinde taraf markalarında yer alan diğer sözcük ve unsurların yeterli ayırt ediciliği sağladığı, “PANDA ZERO” ibareli davacı markasının 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesi anlamında “tanınmış marka” olduğu iddiasının ve davalı ... başvurusunun kötü niyetle yapıldığı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesi'nce verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.