Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5465 K.2022/9646

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11.04.2019 tarih ve 2017/210 E. - 2019/213 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2021 tarih ve 2019/1102 E. - 2021/302 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin "ERA KOLEJLERİ" adı altında eğitim veren bir kurum olduğunu, sektöründe bilindiğini ve tanındığını, müvekkilinin "ERA" ibareli tescilli markalarının bulunduğunu, davalı şirketin ise 2016/15452 sayılı "ERAL" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkili tarafından bu başvuruya yapılan itirazın önce Markalar Dairesi Başkanlığı, sonra ise YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkili markaları ile dava konusu başvuru arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik olduğunu, aynı sektörde kullanıldığını, davalının kötü niyetli hareket ettiğini ileri sürerek, YİDK'in 2017-M-2649 sayılı kararının iptaline, tescili halinde dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TÜRKPATENT vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, müvekkilinin Adana’da uzun yıllardır eğitim sektöründe dershanecilik yapan saygın bir eğitim kurumu olduğunu, müvekkilinin ERAL ibareli başvurusu ile davacı adına tescilli "ERA" ibareli markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, şirket kurucusunun adının ... olduğunu, bunu ifade etmek için bu markanın seçildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru konusu marka kapsamında yer alan 41. sınıftaki emtialar ile davacının itirazlarına mesnet markaları kapsamında yer alan emtiaların aynı/benzer mahiyette olduğu, 41. sınıf hizmetlerin ilgili tüketici kitlelerinin dikkatli ve özenli tüketiciler oluşları, markaları oluşturan esas unsurların ERA ve ERAL şeklinde 3 ve 4 harften oluşmaları, ERA ibaresinin kavramsal bir karşılığı bulunmazken ERAL sözcüğünün dilimizde somut bir karşılığının bulunması,

sözcük sonuna eklenen “L” harfinin sözcüğün hecesel bölünümünü ve buna bağlı olarak telaffuzunu da değiştirmesi gibi hususlar bir arada göz önüne alındığında markaların benzemediği, dava konusu 2016/15452 sayılı "ERAL" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "ERA" ibareli markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.