Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5569 K.2022/2836

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.12.2015 gün ve 2014/831 - 2015/1260 sayılı kararı onayan Daire'nin 09.03.2021 gün ve 2020/2826 - 2021/2174 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 02.01.2012 tarihli hurda satış sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmeye göre davacının alıcı, davalının satıcı olduğunu, sözleşmenin 4. maddesi gereği, sözleşme konusu malların satıcının aracı veya belirleyeceği nakliye aracı ile alıcının adresine sevk edileceği, malın nakliyesinin satıcıya ait olduğu, satıcının iş bu sözleşmenin 1. maddesinde belirtilen hurdaların sadece demir metal kısmını, kendi tesislerinde söküp ayrıştırdıktan sonra,

kalan kısmının tamamını, olduğu gibi, sözleşme süresince davacı alıcıdan başkasına satmamayı kabul, beyan ve taahhüt ettiği, alıcının da satın almış olduğu bu hurdaları ayrıştırma tesislerinde ayrıştırdıktan sonra ortaya çıkan poliüretan maddenin tamamını (naylon poşetlerde ambalajlanmış halde) satıcının göndereceği atık taşıma araçlarına yükleyip irsaliye ile Akçansa Çimento A.Ş.’ne yakılmak suretiyle geri kazanım için sevk edeceği ve hiçbir şekilde bu yöntem dışında bertaraf/geri kazanımda bulunmamayı kabul, beyan ve taahhüt ettiği, poliüretanın geri kazanım maliyetinin satıcı tarafından karşılanacağı,

tarafların bu yükümlülük ve taahhütlerine uymamaları halinde karşı tarafın maruz kalacağı maddi ve manevi zarar ile cezaları hiçbir itiraza mahal vermeksizin ödemeyi kabul, beyan ve taahhüt ettikleri, plastik hurda bertaraf/atım işleminde davalı Scholz .... Ltd.

Şti.'nce poliüretan köpüğün Akçansa Beton Santraline günlük nakledilmemesi sebebiyle davacının ... adresindeki işyerinde, yanıcı olan bu malzemenin birikmesinden dolayı 27.03.2012 tarihinde yangın çıktığını, Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/7 D.

İş sayılı dosyasından tanzim olunan bilirkişi raporu ile davacının işyerinde toplam 67.129.-TL zarar-ziyan meydana geldiğinin tespit edildiğini, söz konusu yangın nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradıklarını, ayrıca davalıdan cari hesap alacakları bulunduğunu ileri sürerek,

67.129.-TL hasar bedeli ile ilgili olarak şimdilik 20.000.-TL'nin 27.03.2012 tarihi olan yangın tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte, 29.000.-TL cari hesap alacağının Eskişehir 4. Noterliği’nin 27.03.2013 tarih ve 9753 yevmiye nolu ihtarnamesinin davalıya tebliğ edildiği 01.04.2013 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte,

işyerinin 4 ay çalışamamış olması nedeniyle çalışılamayan süre için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik aylık 5.000.- TL'den 4 ay için toplam 20.000.-TL maddi tazminat ile işyerinde çıkan yangın nedeniyle davacının malı geç teslim ederek taahhütlerini zamanında yerine getirememesi ve iş kaybı üzüntüleri nedeniyle 20.000.-TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 07.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini her bir kalem yönünden ayrı ayrı artırarak toplam 48.908,58 TL tutarında ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait işyerinde meydana gelen yangında davalı şirkete atfedilecek herhangi bir kusur bulunmadığından davacının yerinde olmayan maddi ve manevi tazminat istemlerinin reddi gerektiğini, ayrıca davacı tarafa cari hesaptan kaynaklı herhangi bir borçları bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.