Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5598 K.2022/7606

Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın usulden reddine dair verilen 08.06.2021 tarih ve 2021/363 E. - 2021/877 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı bankadan almış olduğu kredi kartından, davacının yurtdışında bulunduğu sırada Ankara’daki iki farklı işletmeden farklı tarihlerde toplam 98.300,00 TL çekildiğini belirterek davalı bankanın kusurundan kaynaklı 3. kişiler tarafından yapılan hukuka aykırı harcamalardan dolayı davacının borçsuz olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözkonusu harcamaya ilişkin bankaya yapmış olduğu itirazını müteakip inceleme başlatıldığını, bunun zaman alabileceğinin davacıya bildirildiğini, yapılan inceleme sonucu davacının kredi kartından 3. kişiler tarafından yapılan harcamaların ve faiz iadesinin kredi kartına ödeme olarak yansıtıldığını, inceleme süreci beklenmeksizin açılan davanın konusuz kaldığını belirterek esas hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesini, davalı bankanın davacının itirazı karşısında hareketsiz kalmadığı ve dava açılmasına sebebiyet vermediği için yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının dava konusu harcamalara ilişkin tarihlerde yurt dışı giriş çıkış kaydının olmadığı, hesap ekstresindeki harcamaların davacı tarafından yapılmadığının mail yoluyla bankaya bildirildiği, dava konusu bedelin dava açıldıktan sonra kredi kartı hesabına iade edildiği, davalı tarafından dava açılmasına sebebiyet verildiği, davacı lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı lehine 10.662 TL nisbi vekalet ücretine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinafa başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 12.10.2020 tarihli ve 2020/2592-2020/4021 sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının kredi kartından 25.07.2017 tarihinde toplam 95.000,00 TL'lik dört adet ve 27.05.2017 tarihinde 3.900,00 TL'lik harcamaların yapıldığı, 04.08.2017 hesap kesim tarihli ekstreye göre 03.07.2017 tarihinde 3.900,00 TL'nin.

02.09.2017 hesap kesim tarihli ekstreye göre ise toplam 95.000,00 TL ile 4.340,17 TL dönem faizi ve 1.821,28 TL gecikme faizi tutarlarının iade edildiği, davacının dava tarihinden önce hesabına iade edilen 3.900,00 TL ile ilgili dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı,

dava tarihinden sonra iade edilen 95.000,00 TL yönünden ise davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, 95.000,00 TL yönünden konusu kalmayan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 3.900,00 TL yönünden davanın usulden reddine, Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 2.040,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 5.331,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince HMK'nın 373/3. maddesi uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.