Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5655 K.2022/3312

Taraflar arasında görülen davada Fatsa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.05.2018 gün ve 2017/11 - 2018/221 sayılı kararı onayan Daire'nin 09.12.2019 gün ve 2019/1795 - 2019/7918 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket ile davacı arasında alacağın temliki sözleşmesi yapıldığını, bu sözleşmeye göre Ordu 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/4381 Esas ve Ordu 1. İcra Müdürlüğü'nün 2008/2626 Esas sayılı dosyalarından kaynaklanan alacakların 63.000,00 TL bedelle davacıya temlik edildiğini, ancak işlem yapmak üzere icra müdürlüğüne gidildiğinde 13.10.2011 tarihinde dosyaların davalı şirket vekilince kapatıldığını ve dosyadaki tüm hacizlerin kaldırıldığını öğrendiğini, yani temlik tarihinde ortadan kalkan ve bedelsiz olan dosyaların davacıya temlik edilmiş olduğunu ileri sürerek 63.000,00 TL temlik bedelinin 03.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.