Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5700 K.2023/1242

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmalı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 28.02.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı firmaya ait Transservice Barge isimli dubanın davalı tarafından Tekirdağ Liman Başkanlığından alınan yanaşma ordinosuna istinaden 18.03.2016 tarihinde barınma talebi ile müvekkili firmanın limanına geldiğini, davalıya ait dubanın barınmasına karşılık oluşan masrafların ve barınma ücretinin ödeneceğinin liman tarifelerinde açık ve net bir şekilde düzenlendiğini, söz konusu dubaya pilotaj, römorkaj, palamar hizmetleri de verildiğini, müvekkili firmanın basiretli bir tacir olarak ilgili dubanın barındırılması ve diğer hususlarda gerekli önlemleri alarak dubanın muhafazasını sağladığını,

davacının yapmış olduğu hizmetin karşılığı olan faturaları davalı firmaya göndermiş olmasına rağmen davalı firma tarafından ilgili faturaların reddedildiğini, bu nedenle davalı firma aleyhine Tekirdağ 2. İcra Dairesinin 2017/12616 E. sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, başlatılan takibe haksız itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait limanın inşası sırasında dolgu alanı tabanında bulunan deniz zeminine sondaj kuyuları açılarak çimento enjekte edildiğini, ancak hatalı uygulama sonucunda taşan çimentonun donarak gemilerin yanaşmasına engel olduğunu, bu nedenle deniz dibindeki çimentonun taranarak kırılıp tahliyesi amacıyla müvekkiline ait dubanın kiralanmasının talep edildiğini ve taraflarca bu konuda mutabakata varıldığını, bu şekilde dubanın davacı tarafından kullanıldığını ve toplam 83 kez yükleme ve boşaltma yapıldığını, yapılan iş sırasında dubanın büyük zarar gördüğünü,

dubadaki eksiklikler ve hasarın giderilmesi için davacı ile birçok e-posta yazışması yapıldığını, hasarın bir kısmı giderilmeyerek dubanın davacı tarafından beklemeye alındığını, ancak davacı tarafından takibe dayanak faturanın düzenlenmesi üzerine faturaya süresinde itiraz ettiklerini, müvekkili şirkete ait dubanın Asyaport'a ait limana barınma amacıyla gelmediğini, bu süreçte barınma amacıyla durmadığını, davalı tarafından organize edilip,

yürütülen operasyonda müvekkiline ait dubanın kullanıldığını bu operasyon sırasında da dubanın kendi başına yol alma ve manevra kabiliyeti olmadığından dubanın liman içerisinde hareket ettirilmesinin sabitlenmesi işinin davacının diğer şirketine ait deniz araçları ile yerine getirildiğini, davacının kullandığı duba nedeniyle ödeme yapması gerektiğini bilmesine rağmen anlaşma imzalanmayıp, müvekkiline dubanın barınma ve diğer davacıya ait şirket üzerinden de pilotaj, kılavuzluk, römorkaj hizmetleri için faturalar gönderdiğini,

müvekkiline ait Transservice isimli dubanın kiralanması hususunda varılan mutabakat çerçevesinde davacıya ait limanda davacı tarafından çalıştırıldığının dosyaya sunulan belge, fotoğraf ve video kayıtları ile sübut bulduğunu belirterek, davanın reddi ile davacının %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dubanın kısa süreliğine limanda kullanıldığı şeklindeki beyanda bulunması, davacı ile davalı arasında yapılan elektronik posta yazışmaları, "Transservice" isimli dubanın jurnal kayıtları, dosyaya sunulan kira sözleşmesinin yapıldığı ve kira sözleşmesinin uygulanmasına ilişkin fotoğraflar ile tanık beyanları kapsamında Transservice isimli dubanın davalı tarafından davacıya kira sözleşmesi ile verildiği,

dubayı davacının liman inşaatında kullandığı ve bu hali ile davacı ile davalı arasında davacının inşaatında kullanılmak üzere dubanın kiralanmasına yönelik kira ilişkisinin mevcut olduğu, dubanın kullanımının ve kullanılacak olan süresinin davacının uhdesinde bulunduğundan kira sözleşmesinin bittiğine dair davalıya herhangi bir bildiriminin bulunmadığı, bu nedenle dava tarihine kadar kira sözleşmesinin devam ettiği, dubanın 18.03.2016 tarihli Tekirdağ Liman Başkanlığı tarafından düzenlenen ordino ile davacıya ait Asyaport Limanına yanaşmasına izin verildiği,

davacının barınma ve fuzuli işgale ilişkin taleplerini ilk 23.11.2017 tarihli ve 386.886,06 TL tutarlı fatura ile davalıya bildirdiği, oysa dava konusu dubanın kira sözleşmesinin gereği olarak davacıya ait limana geldiği, davacı tarafından yapılan inşaat işlemlerinde kullanıldığı, dubanın Asyaport Limanına yanaşması akabinde 19-23 Mart 2016 tarihlerinde beklemede olduğu, 24-25 Mart 2016 tarihlerinde duba üzerinde parampet (saç duvar) yapılması işinin yürütüldüğü, 26.01.2016 tarihinde Asyaport'a ait loaderlerin (dozerler) duba üzerine çıkarıldığı,

gerek jurnal kayıtları, gerek fotoğrafların incelenmesinde dubanın davacıya ait limana barınma amacıyla gelmediği ve davacının bunun aksini kanıtlayacak bir yazılı delili de dosyaya sunmadığı, ayrıca dubanın 18.03.2016 tarihinde davacıya ait Tekirdağ'daki Asyaport limanın giriş yaptıktan sonra, limandan ayrıldığına ve başka bir projede çalıştığına dair herhangi bir belge de sunulmadığı gibi kira sözleşmesinin taraflar arasında sona erdiğinin davacı tarafından ispatlanamadığı, dava konusu dubanın limandaki deniz tarama işinde denizden çıkan malzemenin duba üzerine yüklenmesi,

istiflenmesi ve boşaltılması işinde kullanıldığını, taraflar arasındaki kira sözleşmesi ve davacının inşaat projesinin gereği olarak duba için barınma hizmetlerinin verilmesi gerektiğinden, fatura konusu hizmetlerden dolayı davacının icra takibine dayanak fatura kapsamında davalıdan bir alacağının bulunmadığı, ayrıca davacının takipte haksız ve kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddi ile davalı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili şirket tarafından dava konusu dubaya barınma hizmeti verildiği ve halen daha verilmekte olduğu tartışmasız olup davalı tarafından taraflar arasında kira sözleşmesi bulunduğunun ispat edilemediğini, takibe dayanak faturanın barınma ve kılavuzluk ücretine ilişkin olduğunu, müvekkili şirket limanına 1 yıllığına gelmiş olan ve bu süre geçtiği ve defalarca bildirim yapıldığı halde limandan ayrılmayan davalıya ait dubaya takibe konu faturanın kesildiğini, dubanın kiralandığı konusunda geçerli bir kira sözleşmesi kurulduğunun davalı yanca kanıtlanması gerektiğini,

oysa dava konusu duba için kararlaştırılan ve müvekkilinin ödemeyi üstlendiği bir kira bedeli bulunmadığından kira ilişkisinin de bulunmadığını, kira ilişkisinin tanıkla ispatının mümkün olmadığını, taraflar arasında kira sözleşmesinin bulunup bulunmadığı dahi ithilaflı iken mahkemece kira sözleşmesinin varlığı ve dava tarihine kadar devam ettiğinin kabul edilmesinin açıkça hukuka aykırı olduğunu, mahkemece alınan bilirkişi raporu eksik ve hatalı tespitlerle dolu olup itirazları değerlendirilmeden mevcut raporun hükme esas alınmasının bozmayı gerektirdiğini,

bu kapsamda raporun salt davalı yanca tek taraflı olarak düzenlenmiş jurnallere dayanarak yapılan tespitleri içermekte olup, kesin delil teşkil etmeyen söz konusu jurnalleri esas alarak hazırlanan bilirkişi raporunun dikkate alınmasının usule aykırı olduğunu, bununla birlikte dava konusu dubanın Asyaport tarafından davalının jurnalinde iddia etmiş olduğu gibi uzun bir süre boyunca kullanılmadığını, müvekkilinin dubayı 18.03.2016 tarihinden bu yana sadece 31 gün 8 saat boyunca sadece platform (zemin) olarak kullandığını, kaldı ki jurnale göre de dubanın 22.07.2017 tarihinde beklemeye alındığı ve bu tarihten sonra kullanılmadığını,

dubanın söz konusu işin yapılması için gerekli teknik özelliklere sahip olmadığını, ancak bilirkişilerce bu konuda bir inceleme yapılmadığını, dosyada dubanın limana geliş amacının kiralama ya da barınma için olduğunun dosyadaki bilgilerden tespit edilemediğinin bilirkişilerce de kabul edildiğini, ancak yorum yolu ile dubanın geliş amacının barınma olmadığını, bu nedenle de barınma bedeli istenemeyeceği görüşünde olduklarını bildirdiklerini, davalının dubayı kiraya verebilmek için Asyaport limanına 3 kez eksper getirdiğini,

davalının 3. köprü projesinde işi bittikten sonraki sürede Asyaport'tan duba için barınma hizmeti almış olup bu sürede de dubayı yeniden kiralamaya çalıştığını, dava konusu dubanın müvekkiline ait limandan tüm ihtarlara rağmen halen ayrılmamış olmasının, davalının kötü niyetini açıkça ortaya koyduğunu, dava konusu dubanın müvekkili şirket tarafından kısa süreli kullanımının taraflar arasında barınmaya ilişkin bir sözleşme olmadığını göstermediğini, ayrıca müvekkili davayı kaybetmiş olsa da, kötü niyet tazminatı şartlarının oluşmadığını belirterek, kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi bulunmasa da, davalıya ait dubanın jurnal kayıtları ile sunulan fotoğraf ve video kayıtları, e- posta yazışmaları ve tanık beyanları, dubanın limandaki deniz tarama işinde denizden çıkan malzemenin duba üzerine yüklenmesi, istiflenmesi ve boşaltılması işinde kullanıldığını gösterdiğini, davacınında replik dilekçesi ve devamındaki beyanları ile,

davalıya ait dubanın kısa süreliğine limanda kullanıldığını beyan ettiği, vasıflı ikrarda karşı tarafın ileri sürdüğü maddi vakıanın varlığı kabul edilmekle birlikte, onun hukuki niteliğinin (vasfının) ileri sürülenden başka olduğu bildirildiğinden vasıflı ikrar bölünemeyeceğinden, karşı yan iddiasını kanıtlaması gerektiği, davacı, dubanın barınma amacıyla limanda bulunduğunu ispat yükü altında olup, bu husus davacı tarafça kanıtlanamadığı aksine davalı tarafça dubanın davacının liman deniz dibi temizliği işinde kullanıldığının kanıtlandığı,

diğer taraftan davacının takibe konu faturasında fuzuli işgal bedeli de talep edilmekte ise de dubanın kullanımına yönelik olarak taraflar arasında bir süre belirlenmemiş olup, davacının, takip dayanağı fatura tarihi öncesinde sözleşmenin sonlandırıldığı yönünde bir ihtarı da bulunmadığından, fuzuli işgal nedenine dayalı alacak talebinde bulunulmasının mümkün olmadığı, davacının limanındaki deniz dibinin temizlenmesi işinde kullanıldığı anlaşılan duba için, verilen barınma hizmeti nedeniyle davacıya davalı tarafından bedel ödeneceğine dair bir sözleşme hükmü de bulunmadığından,

davacının davalıdan barınma hizmeti bedeli adı altında alacak talep edilemeyeceği, dubanın davacının işlettiği limanın deniz tabanı temizliğinde kullanılmasına rağmen, bu hususu bilerek fuzuli işgal nitelemesi ile davalı hakkında takip başlatan davacının, takipte kötü niyetli olduğu kabul edilerek mahkemece kötüniyet tazminatına karar verilmesinde bir usulsüzlük olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf sebepleri ile aynı mahiyetteki beyanları ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, gemi barınma hizmeti ve fuzuli işgal bedeli alacağına dayalı takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. İcra iflas Kanunu'nun 67 nci maddesi

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,