Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/573 K.2021/931

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.10.2019 tarih ve 2018/505 E. - 2019/820 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi’nce verilen 03.12.2020 tarih ve 2020/590 E. - 2020/1333 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, distribütörlük sözleşmesinin haksız feshinden dolayı denkleştirme tazminatı istemine ilişkindir.Mahkemece davanın yetki sözleşmesinde belirtilen yerde görüleceği gerekçesiyle yetki yönünden dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine kararı verildiği,bu karara karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesinin yetkisizlik kararına karşı istinaf başvurusu yapılmış ve bu karar istinaf mahkemesince doğru bulunarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

HMK. 362/1-c maddesinde; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Bu nedenle bölge adliye mahkemesinin ilk derece mahkemesinin yetkisizlik kararına karşı yapılan istinaf başvurusu hakkında verdiği kararın temyizi mümkün olmadığından temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.