Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5766 K.2022/1660

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.05.2015 gün ve 2013/16 - 2014/150 sayılı kararı düzelterek onayan ve aynı Mahkemenin 02.11.2015 tarihli ek kararın onanmasına dair Daire'nin 18.12.2020 gün ve 2020/4768 - 2020/5966 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan Ora İst. Gayrimenkul Yatırım ve Geliştirme A.Ş. ile davacı banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi uyarınca davalıya 270.000.000,00 Euro kredi kullandırıldığını, kredi teminatı olarak davalılar adına kayıtlı taşınmazlar üzerine 675.000.000,00 Euro limitli ipotek tesis edildiğini, asıl borçlu Ora İst.

Gayrimenkul A.Ş. hakkında piyasaya olan borçları nedeniyle 3. kişiler tarafından icra takipleri yapılması, iflas ve iflasın ertelenmesi davaları açılması üzerine kredi hesabının sözleşme hükümlerine göre 16.03.2012 tarihinde kat edilerek davalılara muacceliyet ihtarı gönderilmesine rağmen kredi borcu ödenmediği için başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibinin davalıların itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne dair verilen kararın davacı ve davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine davalıların adli yardım talebi Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesi'nin 27/01/2015 tarih ve 2015/483 E. - 2015/985 K. sayılı kararı ile reddedilmiş, bu karara karşı yapılan itiraz da Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 04/05/2015 tarih ve 2015/6027 E. - 2015/3407 K. sayılı kararı ile HMK 337/2. maddesi uyarınca kesin olarak reddedilmiştir.

Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin belirtilen red kararı sonrasında yerel mahkemece usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra ile “12.186.934,47 TL bakiye temyiz karar harcı ile 300.000 TL temyiz posta giderinin” ikmali istenmiş, çıkarılan muhtıraya rağmen süresi içinde eksik temyiz harcı yatırılmadığı gerekçesiyle 02/11/2015 tarihli ek kararla davalıların temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmalarına karar verilmiş, bu ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce ek kararın onanmasına, davacı vekilinin temyiz talebilinin kabulü ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Davalılar vekili, bu kez karar ek kararın onanmasına dair karara karşı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.