Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5780 K.2021/5525

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2019 tarih ve 2019/289 E. - 2019/924 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nce verilen 28.04.2021 tarih ve 2020/1045 E. - 2021/647 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ise de 06.09.2021 tarihinde davacılar vekili tarafından verilen temyizden feragat dilekçesi de dikkate alınarak, dosyanın incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

İstinaf Mahkemesince verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiş ise de, davacı vekili tarafından uyap üzerinden ibraz edilen 06.09.2021 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat edilmiştir. Temyiz eden davacı vekili tarafından ibraz edilen dosyada mevcut vekaletname örneği incelendiğinde vekile temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HMK’nın 307. (HUMK’nın 91'inci) maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, davacı vekilinin temyiz isteminin usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.