Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5860 K.2022/7325

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06.10.2020 tarih ve 2020/11 E. - 2020/185 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından 2015/10573 sayılı, "ŞEKİL” markasının, 10. sınıftaki mal ve hizmetleri kapsayan başvurusunun, önce TPMK Markalar Dairesi Başkanlığınca 556 sayılı KHK'nın 7/1-a, c ve e maddeleri kapsamında reddedildiğini, bu ret kararına müvekkilince yapılan itirazın da TPMK YİDK tarafından 556 sayılı KHK'nın 7/1-a maddesi uyarınca reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, kullanım sonucu ayırt edicilik kazanan işaretlerin 556 sayılı KHK'nın 7/1-a, c ve d bentleri uyarınca reddedilemeyeceğini ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın 2016/M-810 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; mahkemece verilen kararın davalı kurum vekiline 06.09.2017 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf isteminin 20.09.2017 günü mesai bitimine kadar fiziken veya aynı günün gün sonuna kadar UYAP sistemi üzerinden gönderilmesi halinde dikkate alınabileceği, davalı kurum tarafından 22.09.2017 tarihinde sunulan istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 346. maddesinde öngörülen şekilde reddi gerektiği, mahkemenin 2016/155 Esas, 2017/212 Karar sayılı ilamının,

istinaf talebi süresinde olmadığından kesinleştiği gerekçesiyle Yargıtay bozma ilamının içeriği dikkate alınarak mahkemenin 2016/155 Esas, 2017/212 Karar sayılı ilamının istinaf süresinde olmadığından kesinleştiği gözetilerek bu esas üzerinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalının istinaf talebinin süresinde olmadığından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.