Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5876 K.2022/2916

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26.03.2019 gün ve 2018/52 - 2019/166 sayılı kararı bozan Daire'nin 08.04.2021 gün ve 2020/5015 - 2021/3448 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında 02.10.2010 tarihli bayilik sözleşmesi ve davalının asgari alım taahhüdü bulunduğunu, bayilik sözleşmesinin haksız yere davalı tarafından fesholunduğunu, sözleşmenin davalı tarafça haksız feshi halinde davacıya kâr mahrumiyeti ödeneceğinin sözleşme ile hüküm altına alındığını, alım taahhüdüne göre davacının eksik alım miktarınca hesaplanacak kâr kaybının bulunduğunu ileri sürerek, 361.837,56 TL kâr mahrumiyeti alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında 02.10.2010 tarihli sözleşme ve taahhütnamenin taraflarca anlaşmaya varılmama nedeniyle imzalanmadığını, taraflar arasında geerli olan 01.03.2008 tarihli beş yıl süreli sözleşmenin sona ermesi nedeniyle davalının sözleşmenin yenilenmeyeceğini ihtar ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.