Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/5884 K.2022/7165

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.06.2021 tarih ve 2021/120 E. - 2021/207 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 41.sınıftaki dergi, kitap, gazete v.b. yayımlama hizmetlerini içeren, "ÇAĞRI YAYINLARI+ŞEKİL" ibareli, 2011/115438 sayılı marka tescil başvurusunun davalı Kurum Markalar Dairesi tarafından "ÇAĞRI" ibareli, 41.sınıftaki dergi, kitap, gazete v.b. yayımlama hizmetlerini içeren 2004/16243 ve 2011/29468 sayılı markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, ret kararının kaldırılması amacıyla yaptıkları itirazın YİDK'in 2013/M-3914 sayılı kararıyla reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu,

başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığını, işaretlerin farklı olduğunu, bu farklılıkların işaret ve redde mesnet markaları ayırt edilemeyecek derecede benzer olmaktan çıkardığını, başvuruda kelime unsuru dışında şekil unsurunun da yer aldığını ileri sürerek TPMK YİDK 2013/M-3914 sayılı kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili; redde mesnet markalar ve başvuru konusu işaretin görsel, sescil ve anlamsal olarak bütünü itibarı ile bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, bunun ilk bakışta ve açık olarak görüldüğünü, ret kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve dosya kapsamına göre; davacı başvuru markasının “ÇAĞRI YAYINLARI+ŞEKİL” ibaresinden oluştuğu, başvurunun reddine mesnet alınan markaların ise “ÇAĞRI+ŞEKİL” unsurlarından oluştuğu, bu durumda dava konusu başvurunun ve mesnet markaların açıklanan nitelikleri ve barındırdıkları şekil unsurları birlikte değerlendirildiğinde 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğundan söz edilemeyeceği, 556 sayılı KHK’nın 8. maddesi kapsamında nisbi red sebebi olarak itiraz üzerine değerlendirilebileceği,

taraf markaları arasında KHK’nın 7. Maddesi kapsamında aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunmadığı, dava konusu YİDK kararının yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TPMK YİDK’in 2013/M-3914 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.