Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/6004 K.2021/5588

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.04.2019 tarih ve 2018/975 E. - 2019/326 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.03.2021 tarih ve 2019/1106 E. - 2021/310 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz talebinin reddine dair 18.05.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava; taşıma sözleşmesinden kaynaklanan 7.500,00 TL cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin reddine kesin olarak karar verilmiş, bu kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18/05/2021 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK'nın 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.