Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/6045 K.2022/7629

Taraflar arasında görülen davada Kırıkkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.05.2012 tarih ve 2012/154 E. - 2012/186 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı kurum ile dava dışı Gültuğ Temizlik.. Ltd. Şti. arasında düzenlenen sözleşme ile adı geçen firmanın davacı kurum nezdinde temizlik işlerini üstlendiğini ancak firma işçileri tarafından açılan işçilik alacaklarına ilişkin davalar nedeniyle davacının bu alacakları ödemek durumunda kaldığını, davalı bankanı ise adı geçen firmaya kesin teminat mektubu vererek ilgili firmanın sorumlu olduğu eylemleri garanti altına aldığını, bu amaçla davalı bankaya başvurduklarında davalının, söz konusu teminat mektubunun lehtar tarafından iade edildiğini bildirerek ödeme yapmaktan kaçındığını ileri sürerek, teminat mektubu bedeli olan 11.154.- TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı tarafından lehtara verilen teminat mektubunun yine lehtar tarafından iade edildiğini, bu nedenle davalının sorumluluğunun kalmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalı bankanın eyleminin 3. kişinin fiilini taahhüt mahiyetinde olup, bankanın teminat mektubu düzenlemek suretiyle muhataba karşı borç altına girdiği, banka teminat mektuplarının kıymetli evrak niteliğinde olmayıp, somut olayda davalı bankanın davaya konu teminat mektubunu düzenledikten sonra muhatap yerine lehtara teslim etmesinin,

yine aynı şekilde kendisine lehtar tarafından iade edilen teminat mektubuna ilişkin olarak durumu muhataptan sormak suretiyle işlem yapması gerekirken belirtilen hususların yerine getirilmemesinin davalı banka yönünden kusur teşkil etmekte olduğu ve davacı muhataba karşı tazminat sorumluluğunu gerektirdiği, davacının ise teminat mektubunun fotokopisini kabul etmesinin kendisi yönünden müterafik kusur oluşturduğu,

her iki tarafın da somut olayda eşit oranda kusuru bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile 5.577,00 TL'nin 16/08/2007 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.