Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/6163 K.2021/6893

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.06.2016 tarih ve 2015/1322 E. - 2016/1269 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi temlik alan davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müşterek borçlu-müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığı genel kredi sözleşmesi ve bankacılık hizmetleri sözleşmesine istinaden dava dışı asıl borçlu ... Tarım Zirai İlaç Emlak Tur. İnş. Taah. Tic. İhr. Ltd.

Şti.'nin doğmuş ve doğacak tüm borçlarına kefil olduğunu, anılan sözleşmelere istinaden davacı banka tarafından, dava dışı şirkete nakdi kredi kullandırıldığını, ayrıca çek karnesi verildiğini, ibraz edildiğinde karşılıkları bulunmayan 4 adet çekin kanuni karşılık tutarı davacı banka tarafından ödendiğinden, ödenen çek yaprak bedellerinin tahsili ve borçlu şirket yedinde bulunan 6 adet çek yaprak bedelinin depo edilmesi için keşide edilen ihtarnameye rağmen, ödeme yapılmaması üzerine, davalı hakkında başlatılan icra takibine, davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek,

itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın asıl borçluya karşı açılması gerektiğini, henüz ibraz edilmeyen çek yaprak bedellerinin deposunun davalıdan talep edilemeyeceği, istenilen faizin fahiş olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı bankanın genel kredi sözleşmesi uyarınca davalı kefile karşı icra takibi başlattığı, davacının, henüz bankaya ibraz yada iade edilmeyen çek yapraklarının garanti tutarlarının depo edilmesini kefilden isteyebilmesi için sözleşmede bu yönde açık bir düzenleme bulunması gerektiği, ancak genel kredi sözleşmesinde bu yönde açık bir düzenleme bulunmadığından,

davacının, davalı kefilden çek yaprak bedelinin deposunu talep edemeyeceği, ancak karşılıksız çıkan çekler nedeniyle bankanın yapmış olduğu ödemeler nakit krediye dönüştüğünden, sözleşme gereğince bedellerinin kefilden istenebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının Adana 5. İcra Müdürlüğü’nün 2014/11514 Esas sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın, karşılıksız çıkan çekler için garanti kapsamında yapılan ödemeler nedeniyle 3.724,00 TL asıl alacak, 30 TL işlemiş akdi faiz ve 1,5 TL BSMV olmak üzere toplam 3.755,50 TL üzerinden iptali ile takibin bu miktar üzerinden,

asıl alacağa takip tarihinden itibaren % 36,6 oranında temerrüt faizi uygulanmak suretiyle devamına, asıl alacağın kabul edilen kısmı üzerinden hesaplanan 744 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece hüküm altına alınan meblağa, taraflar arasında imzalanan genel kredi sözleşmesinin 37. maddesinde yer alan, “... temerrüt durumunda temerrüt tarihinde Bankanın borçlu hesaplara uyguladığı en yüksek faiz oranının % 50 fazlası ile buna ilişkin diğer vergi ve masrafları, derhal ve nakden ödeyeceği ....” hükmü uyarınca temerrüt faizi işletilmesi gerekmektedir. Davacı bankanın T.C.

Merkez Bankası’na bildirdiği faiz oranları incelendiğinde, temerrüt tarihinde borçlu hesaplara uyguladığı en yüksek faiz oranının % 40 olması nedeniyle bu oranın % 50 fazlası olan “% 60” oranında temerrüt faizi uygulanması gerekirken, asıl alacağa takip tarihinden itibaren “% 36,6” oranında temerrüt faizi uygulanması doğru olmayıp, kararın bu nedenle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.