Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/6188 K.2023/850

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin reklamcılık, pazarlama ve halkla ilişkiler konusunda faaliyet gösterdiğini, bu amaçla "YETİŞ ABLA" ibareli markayı meydana getirdiğini, "Yetiş Abla" ibareli markanın tescili için 05.11.2015 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumuna başvurduğunu, ancak başvuru sürecinde ailevi sebeplerden ötürü eksiklikleri tamamlayamadığından başvurunun hükümden düştüğünü, müvekkilinin 16.02.2015 tarihinde kayıt altına alınan "yetişabla.com" internet alan adının ve 13.06.2015 tarihinde açılmış aynı isimli sosyal medya hesaplarının bulunduğunu, davalının tescil başvurusunda kötü niyetli hareket ettiğini,

bu durumun taraflar arasında gönderilen telefon mesajlarından anlaşılabileceğini, bundan ayrı olarak ibareler ile ilgili başka markaları bulunduğunu, davalının ise kendisinden sonra 2016/76210 numaralı "yetiş abla" markasını 27.09.2016 tarihinde başvurarak 12.04.2017'de tescil ettirdiğini, müvekkilinin dava konusu marka üzerinde öncelik hakkı bulunduğunu ileri sürerek davalı adına kayıtlı 2016/76210 numaralı "YETİŞ ABLA+şekil" markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı markasının tescil edildiği tarihten itibaren başlayan 5 yıllık süre dolmadığından markanın hükümsüzlüğünün tartışılabileceği, "Yetiş Abla" esas unsurunu taşıyan davacı başvurusunun 05.11.2015 tarihinde yapıldığı, ancak belge eksikliği yüzünden hükümdün düştüğü, bununla birlikte, davacının önceye dayalı hak sahipliği konusundaki diğer dayanağının "Yetiş Abla" esas unsurlu alan adı tahsisi olduğu, davacının aracı kuruma başvurarak 03.06.2015 tarihinde yetiş abla ibareli alan adı tahsis ettirdiği,

alan adının ticarette kullanımının tıpkı fiziki ortamda marka kullanımı gibi sonuç doğurduğu, davalının ise dava konusu markayı alan adı tahsisinden sonra 27.09.2016 tarihinde tescili için başvuruda bulunduğu, buna göre davacının, davalı markasından önce elde ettiği bir ticari işaret kullanımının bulunduğu, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca önceye dayalı tescilsiz marka ve işaret kullanımlarının sahiplerine hak sağladığı,

davacının önceye dayalı üstün hakkının korunması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 2016/76210 numaralı "Yetiş Abla + şekil" markasının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; marka tescilinin kendi adına tescil edildiğini, Mahkemece savunması alınmadan davanın sonuçlandırıldığını belirterek Mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece, önceye dayalı alan adı hakkı nedeniyle davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiş ise de, dosyada marka uzmanı bilirkişiden alınan raporun incelemesinde, davacının belirttiği www.yetisabla.com adlı web sitesinin sahiplik bilgilerinin sorgulamasında admin bilgilerinin yer almadığı, yani davacıya ait olduğunun ispatlanamadığı, bunun yanı sıra davacının bahsettiği sosyal medya hesaplarının da sahiplik bilgilerinin tespit edilemediği,

kaldı ki bu hesapların davacıya ait olduğu tespit edilse dahi davacının herhangi bir esnaf/tacir kaydının bulunmamasının yanı sıra dosya kapsamında hükümsüzlüğü istenen markanın tescilinden önce bu markayı piyasada ilgili sınıflarda tanıttığına ya da uzun yıllar kullandığına dair herhangi bir fatura, katalog ya da başkaca delilin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin ilk marka başvurusunun 05.11.2015 tarihi olduğunu, yetişabla.com internet alan adı için 16.02.2015'te kayıt yapıldığını, sosyal medya hesaplarının ise 13.06.2015 tarihinde açıldığını, uyuşmazlığa konu marka üzerinde gerçek hak sahibinin müvekkili davacı olduğunu, davalının marka tescilinde kötü niyetli hareket ettiğini, bu hususun taraflar arasındaki yazışmalardan anlaşılabileceğini, davacı markası ile neredeyse aynı markanın tescil edilmesinin de ayrıca kötü niyetin varlığını gösterdiğini, markalar benzer olduğundan iltibas tehlikesi yarattığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,