KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2021/6277 E., 2022/3486 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2022
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02.07.2019 gün ve 2017/125 - 2019/257 sayılı kararı onayan Daire'nin 21.06.2021 gün ve 2020/6848 - 2021/5239 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin ABD merkezli bir şirket olduğunu, uzun zamandan bu yana sağlık sektöründe 20'yi aşkın ülkede ve Türkiye’de ticari faaliyet gösterdiğini, TPMK nezdinde tescilli ‘’ACTIV.A.C.’’, ‘’INFOV.A.C.’’, ‘’V.A.C.ULTA’’ ve ‘’V.A.C.’’ ibareli markalarının olduğunu, davalı adına tescilli 2011/59616 tescil nolu ‘’TRU-VAC+şekil’’ ibareli markanın müvekkili markaları ile karıştırılmaya yol açaçak düzeyde benzer olduğunu ileri sürerek davalı adına 2011/59616 numara ile tescilli ‘’TRU-VAC+şekil’’ ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; dava konusu ‘’TRU-VAC+şekil’’ marka ile davacının mesnet gösterdiği ‘’V.A.C.’’ ibareli markalar arasında bazı emtia sınıfları bakımından aynılık/benzerlik bulunduğu anlaşılmış olsa da marka işaretleri arasında bütünsel olarak bakıldığında bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzeirine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2021/6277, K. 2022/3486, 27 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama