Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2021/6290 K.2023/1095

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin gıda sektörünün öncü firmalarından olduğunu ve ''STAR'' ve ''STARS'' esas veya münhasır unsurlu çok sayıda markasının bulunduğunu, davalının '' STARLITE'' markası için tescil başvurusunda bulunduğunu müvekkilinin YİDK nezdinde başvuruya yapılan itirazının reddedildiğini, taraf markaların görünüş, okunuş ve yazılış itibariyle benzer olduğunu, müvekkili markalarının tanınmışlığından yararlanma amacı ve kötüniyetli olduğunu,

dava konusu başvurunun müvekkili adına tescilli ve korunmakta olan seri markaların esaslı unsurunu birebir barındırması ve bu sebeple söz konusu seri markalardan bir tanesi olduğu izlenimini yaratmasının kaçınılmaz olduğunu, davalı markasının müvekkili markalarının aynı emtialarını kapsadığını ileri sürerek ...

YİDK’nın 2017-M-4705 sayılı kararının iptaline ve 2016/43011 başvuru numaralı ''STARLITE'' ibareli başvurunun tescil ile sonuçlanması halinde markanın 30. sınıfta yer alan emtiları açısından hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir

II. CEVAP

Davalı TPMK vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının dava konusu marka başvurusunun kapsamında yer alan 30.sınıf emtiaların davacının adına tescilli markalarının kapsamında aynen yer aldığı, davacının adına tescilli markalarının STAR ibaresinin çatı markası olan ÜLKER ile ya da ilave sözcüklerinden ibaret STAR ibaresini havi pek çok markasının bulunduğu, davalının marka başvurusunu STARLITE ibaresinden oluştuğu, davacının markalarının esaslı unsuru STAR kelimesi üzerinde yoğunlaşması ve davacının STAR unsurlu seri markalarının bulunması nedeni ile taraf markalarının benzediği,

markaların sesçil, anlamsal ve görsel olarak benzediği, 30. sınıf emtialara markalar arasında benzerliğin davalının marka başvurusunu davacının seri markalarından biri olarak algılayabilecek ve markaları karıştırabileceği, iltibas tehlikesi olarak nitelendirilen bu hususun, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) madde 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi yönünden somut olayda oluştuğu, 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince değerlendirilebilecek farklı mal veya hizmet grubu bulunmadığı,

556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası koşullarının oluşmadığının kabul edildiği, YİDK’nın 19.06.2017 tarih ve 2017-M-4705 sayılı kararının yerinde olmadığı, dava konusu davalının 2016/43011 sayılı başvurusunun hükümsüzlüğü koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TPMK vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının karşılaştırılmasında ilgili tüketicilerin başvuruya konu marka ile itiraza gerekçe olarak gösterilen markaları büütüncül algı çerçevesinde farklı ticari kaynaklardan gelen birbirinden farklı markalar olarak algılayabileceği, başvuru ile itiraza gerekçe olarak gösterilen markalar bütünüyle bıraktıkları izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimali dahil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzer olmadığını, mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "STARLITE" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "STAR" asıl unsurlu markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, zira davacı markalarının asli unsurunu oluşturan "STAR" ibaresinin dava konusu başvuruda da aynen asli unsur olarak kullanıldığı ve başvuruda farklı olarak yer verilen "LITE" ibaresinin yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı gerekçesiyle davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı TPMK vekili temyiz dilekçesinde özetle; markaların bütünsel algılamadığı ortalama tüketici nezdinde görsel, işitsel ve kavramsal anlamda benzerlik taşımadığını, star ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğunu, karıştırılma olasılığının davanın tüm koşulları dikkate alınarak geniş çaplı olarak değerlendirilmesi gerektiğini ve resen gözetilecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı TPMK vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,